Autobiografia
Mialem dziesiec lat
Gdy uslyszal o nim swiat
W mej piwnicy byl nasz klub
Kumpel radio zniosl
Uslyszalem "Blue Sued Shoes"
I nie moglem w nocy spac
Wujek Jozek zmarl
Darowane reszty kar
Znow sie mozna bylo smiac
W kawiarniany gwar
Jak tornado jazz sie wdarl
I ja tez chcialem grac
Ojciec, Bog wie gdzie
Martenowski stawial piec
Mnie paznokiec z palca zszedl
Z gryfu zostal wior
Gralem milion roznych bzdur
I poznalem co to seks
Pocztowkowy szal
Kazdy z nas ich piecset mial
Zamiast nowej pary dzins
A w sobotnia noc
Byl Luksemburg, chata, szklo
Jakze sie chcialo zyc!
Bylo nas trzech
W kazdym z nas inna krew
Ale jeden przyswiecal nam cel
Za kilka lat
Miec u stop caly swiat
Lecz wszystkiego
Alpagi lyk
I dyskusje po swit
Niecierpliwy w nas ciskal sie duch
Ktos dostal w nos
To poplakal sie ktos
Cos dzialo sie
Poroznila nas
Za je Poli Raksy twarz
Kazdy by sie zabic dal
W pewna letnia noc
Gdzies na dach wynioslem koc
I dostalem to, com chcial
Powiedziala mi, ze klopoty moga byc
Ja jej, ze egzamin mam
Odkrecila gaz
Nie zapukal nikt na czas
Znow jak pies, bylem sam
Stu roznych rol
Czym ugasic moj bol
Nauczylo mnie zycie jak nikt
W wyrku na wznak
Przechlapalem swoj czas
Najleprzy czas
W knajpie dla braw
Kelner kazal mi grac
Takie Rzeczy, ze jeszcze mi wstyd
Pewnego dnia
Zrozumialem, ze ja
Nie umie nic
Sluchaj mnie, tam
Pokonalem sie sam
Oto wysnil sie Wielki Moj Sen
Tysieczny tlum
Spija slowa z mych ust
Kochaja mie
W hotelu fan
Mowi: "Na tasmie mam
To, jak w gardlach im rodzi sie spiew"
Otwieram drzwi
I nie mowie juz nic
Do czterech scian
Autobiografie
Ik was tien jaar
Toen de wereld over hem hoorde
In mijn kelder was onze club
Een maat nam de radio mee
Ik hoorde "Blue Sued Shoes"
En kon 's nachts niet slapen
Oom Jozek is overleden
Giften van de rest van de kaarten
We konden weer lachen
In het café rumoer
Als een tornado drong de jazz binnen
En ik wilde ook spelen
Vader, God weet waar
Martenowski zette de kachel aan
Mijn nagel viel van mijn vinger
Van de hals bleef een splinter over
Ik speelde miljoenen verschillende onzin
En leerde wat seks was
Postkaart gekte
Iedereen had er vijfhonderd
In plaats van een nieuwe spijkerbroek
En op zaterdagavond
Was er Luxemburg, een hut, glas
Wat wilde ik leven!
We waren met z'n drieën
In ieder van ons stroomde ander bloed
Maar één doel straalde ons toe
Over een paar jaar
De hele wereld aan onze voeten
Maar alles
Alpagi slok
En discussies bij zonsopgang
Een ongeduldige geest dreef ons aan
Iemand kreeg een klap
Iemand begon te huilen
Er gebeurde iets
We werden verdeeld
Door de gezicht van Poli Raksa
Iedereen zou zich laten doden
Op een bepaalde zomernacht
Bracht ik een deken naar het dak
En kreeg wat ik wilde
Ze zei me dat problemen konden komen
Ik zei haar dat ik een examen had
Ze draaide de gas open
Niemand klopte op tijd aan
Weer was ik alleen als een hond
Honderd verschillende rollen
Wat kan mijn pijn stillen?
Het leven leerde me zoals niemand
In bed op mijn rug
Verpestte ik mijn tijd
De beste tijd
In de kroeg voor applaus
Vroeg de ober me te spelen
Zo'n dingen, dat ik me nog schaam
Op een dag
Begon ik te begrijpen dat ik
Niets kon
Luister naar me, daar
Ik heb mezelf overwonnen
Hier is mijn Grote Droom
De tienduizend menigte
Drinkt de woorden uit mijn mond
Ze houden van me
In het hotel fan
Zegt: "Op tape heb ik
Hoe het in hun kelen zingt"
Ik open de deur
En zeg niets meer
Tegen vier muren