Estu ĉIam
En mia kelo loĝas viroj sen vizaĝ'
Mi ilin vidas nur en la mallumo
Sur la ŝtuparo pasas homoj sen kuraĝ'
Sen kuraĝ', sen kuraĝ'
En koridoro jen spureto: vinbotel'
Ili ne ordigis bone sian ĉambron
Mi povus tute bone esti unu el
Unu el, unu el
Estu ĉiam ĉe mi
Kara restu ĉiam apud mi
Estu ĉiam kun mi
Kara restu ĉiam apud mi
Ĝis la fin', ĝis la fin'
Tra la fenestro mi rigardas al la trajn'
Vi povas esti en ĝi, sed mi dubas
Mi plu atendas, vi alvenos iam ajn
Iam ajn, iam ajn
Espero estas la vualo de la ver'
Nuboj sen koloro kaŝas Sunon
Ĉu estas krim' deŝiri iom da tener'?
Da tener', da tener'
Estu ĉiam ĉe mi
Kara restu ĉiam apud mi
Estu ĉiam kun mi
Kara restu ĉiam apud mi
Ĝis la fin', ĝis la fin'
Siempre contigo
En mi celda acechan hombres sin rostro
Solo los veo en la oscuridad
En la escalera pasan personas sin corazón
Sin corazón, sin corazón
En el pasillo hay rastros: botellas de vino
No ordenaron bien su habitación
Podría ser perfectamente uno de ellos
Uno de ellos, uno de ellos
Siempre contigo a mi lado
Querido, quédate siempre conmigo
Siempre contigo conmigo
Querido, quédate siempre conmigo
Hasta el final, hasta el final
Por la ventana miro hacia el tren
Puedes estar en él, pero dudo
Sigo esperando, llegarás en cualquier momento
En cualquier momento, en cualquier momento
La esperanza es el velo de la verdad
Nubes sin color ocultan al Sol
¿Es un pecado alejarse un poco del cariño?
Del cariño, del cariño
Siempre contigo a mi lado
Querido, quédate siempre conmigo
Siempre contigo conmigo
Querido, quédate siempre conmigo
Hasta el final, hasta el final