395px

Frío como el hielo

Peter Koelewijn

ijskoud

IJskoud, ijskoud
En in wanhoop vroeg hij jezus
Of die hem helpen wou
Maar er kwam geen antwoord en misschien
Had hij dat wel verwacht
Maar eventjes had hij dat toch gedacht

Hij was een man als velen, met een leven zonder kleur
Om 7 uur het huis uit, elke dag dezelfde sleur
En zijn enigst kind had hij teveel verwend
Net als zijn vrouw, maar ze hielden toch van hem
Maar misschien vond ze een ander, of was ze alles zat
Dat stond niet in het briefje, dat ze hem geschreven had

IJskoud, ijskoud
En in wanhoop vroeg hij jezus
Of die hem helpen wou
Maar er kwam geen antwoord en misschien
Had hij dat wel verwacht
Maar eventjes had hij dat toch gedacht

En wat doet een schip als ankers, losgeslagen zijn
Het zwalkt wat rond, en zo deed hij, zonder doel en zonder lijn
En ze leefden op de zaak zo met hem mee
Maar men had van wat hij voelde, geen idee
En zijn werk leed eronder, hij kon het niet meer aan
En op een dag kreeg hij te horen, dat hij beter weg kon gaan

IJskoud, ijskoud
En in wanhoop vroeg hij jezus
Of die hem helpen wou
Maar er kwam geen antwoord en misschien
Had hij dat wel verwacht
Maar eventjes had hij dat toch gedacht

Daarna kwam hij nog zelden, even uit zijn flat
De wereld had hem grondig, buitenspel gezet
En de enigen die hij nog als vrienden had
Waren flessen en een oude lapjeskat
Hij gaf zich over in de winter, de koudste van de eeuw
Ik liep z´n laatste tocht mee, door de pasgevallen sneeuw

IJskoud, ijskoud

En er was geen mens en misschien had ik dat wel verwacht
Maar eventjes had ik het toch gedacht
En soms hoor ik hem zeggen, als niemand van je houdt
Is het zelfs in de hemel, nog erg koud

Frío como el hielo

Frío como el hielo
Y en desesperación le preguntó a Jesús
Si quería ayudarlo
Pero no hubo respuesta y tal vez
Él lo esperaba
Pero por un momento lo había pensado

Él era un hombre como muchos, con una vida sin color
Saliendo de casa a las 7, la misma rutina todos los días
Y había malcriado a su único hijo demasiado
Al igual que a su esposa, pero aún así lo amaban
Pero tal vez ella encontró a otro, o estaba harta de todo
Eso no estaba en la nota que ella le había escrito

Frío como el hielo
Y en desesperación le preguntó a Jesús
Si quería ayudarlo
Pero no hubo respuesta y tal vez
Él lo esperaba
Pero por un momento lo había pensado

Y ¿qué hace un barco cuando sus anclas están sueltas?
Navega a la deriva, y así lo hizo él, sin rumbo y sin dirección
Y vivían en la empresa sintiendo compasión por él
Pero no tenían idea de lo que sentía
Y su trabajo sufrió, ya no podía más
Y un día le dijeron que sería mejor que se fuera

Frío como el hielo
Y en desesperación le preguntó a Jesús
Si quería ayudarlo
Pero no hubo respuesta y tal vez
Él lo esperaba
Pero por un momento lo había pensado

Después apenas salía de su apartamento
El mundo lo había dejado completamente fuera de juego
Y los únicos que aún consideraba amigos
Eran botellas y un viejo gato de trapo
Se rindió en invierno, el más frío del siglo
Caminé su último recorrido, por la nieve recién caída

Frío como el hielo

Y no había nadie y tal vez lo esperaba
Pero por un momento lo había pensado
Y a veces lo escucho decir, si nadie te quiere
Incluso en el cielo, hace mucho frío