Maspalomas Faro Hotel
We noemde hem de eenzame drinker
Dronk whiskey alsof het sangria was
En de bar was zijn altaar
En hij offerde meer dan wij allemaal
Ja wij mochten hem wel, wij allemaal
Maar toch is het zo, niemand klinkt er
Aan de bar met een eenzame drinker
Hij was een heer maar iedereen, liet hem alleen
We noemden haar de ijskoude dame
Ze nipte hautain aan haar champagneglas
En haar parels van tiffany
Kostten meer dan ik in een jaar verdien
En zij wist dat haar mink goed werd gezien
Ze was een exclusieve dame
Dat kon het hele hotel beamen
Ze was zo koel, dus iedereen
Liet haar alleen
Iedereen in maspalomas
In het faro hotel
Zei geen woord tegen de drinker
En meed haar als de hel
Elke man zag haar wel zitten
Maar zijn vrouw bleef in de buurt
En als hij fout wou, nou dan had zijn
Vakantie het langst geduurd
Maar op een morgen zat ik met mijn gitaar
Wat te fiedelen op het balkon
Ik zag een stukkie van de suite van de drinker
Waar ik een stoel met kleren zien kon
De spullen van hem, maar ik zei mezelf
Ik geloof niet wat ik hier zie
Want naast zijn pak lag de dure mink
Bij de parels van tiffany
We noemden hem de eenzame drinker
Hij dronk whiskey alsof het sangria was
En zijn bed was zijn altaar
En hij offerde meer dan wij allemaal
En ik dacht, jij gelukkige stinker
En nam er een op de eenzame drinker
Hotel Faro Maspalomas
Lo llamamos el bebedor solitario
Tomaba whisky como si fuera sangría
Y en el bar era su altar
Y él ofrecía más que todos nosotros
Sí, nos caía bien a todos, a todos
Pero aún así es así, nadie brinda
En el bar con un bebedor solitario
Era un caballero pero todos, lo dejaron solo
La llamamos la dama helada
Ella sorbía con altanería de su copa de champán
Y sus perlas de Tiffany
Costaban más de lo que gano en un año
Y ella sabía que su abrigo de visón era bien visto
Ella era una dama exclusiva
Todo el hotel podía confirmarlo
Era tan fría, así que todos
La dejaron sola
Todos en Maspalomas
En el hotel Faro
No le decían ni una palabra al bebedor
Y la evitaban como si fuera el infierno
Cada hombre la encontraba atractiva
Pero su esposa se mantenía cerca
Y si quería cometer un error, bueno entonces su
Vacaciones habrían durado más
Pero una mañana estaba yo con mi guitarra
Tocando en el balcón
Vi un pedazo de la suite del bebedor
Donde pude ver una silla con ropa
Sus pertenencias, pero me dije a mí mismo
No puedo creer lo que veo aquí
Porque junto a su traje estaba el costoso abrigo de visón
Junto a las perlas de Tiffany
Lo llamamos el bebedor solitario
Tomaba whisky como si fuera sangría
Y su cama era su altar
Y él ofrecía más que todos nosotros
Y pensé, qué suertudo eres
Y brindé por el bebedor solitario