395px

Een Woord Van Jou

Peyrac Nicolas

Un Mot De Toi

Comme une angoisse
Ce téléphone sourd et muet
Et mon espace
Qui se rétrécit de moitié
Tu rentreras plus tard
Ou peut-être plus jamais
Moi, je serais du genre
A penser plus jamais
Les murs de liège
De ma prison se ruent vers moi
Je sens le piège
Qui se referme sur mes doigts
Qu'est-ce que j'ai fait bon Dieu
Pour avoir peur de tout ?
Parfois, je me sens vieux
Quelquefois, je m'en fous

{Refrain:}
Un mot de toi
Où que tu sois
Quoi que tu fasses
Un mot de toi
Entendre même, le silence de ta voix
Mais savoir qu'elle est là
Que je ne rêve pas
Et que le doute en moi
N'a plus de raison d'être

Et je rappelle
Et toi, tu n'es toujours pas là
Et je me traîne
Et je me raisonne tout bas
Mais je ne sais plus bien
S'il fera jour demain
Appeler l'hôpital
Mais pour leur dire quoi ?
Leur dire peut-être
"Est-ce qu'elle a eu un accident ?"
De tout mon être
Me viennent des pressentiments
Il suffirait de rien
D'un renard ou d'un chien
Qu'elle a voulu sauver
Pour qu'elle se soit tuée

{au Refrain}

Et je rappelle
Et toi, tu n'es toujours pas là
Et je me traîne
Et je me raisonne tout bas
Mais je ne sais plus bien
S'il fera jour demain
Appeler l'hôpital
Mais pour leur dire quoi ?
Leur dire peut-être
"Est-ce qu'elle a eu un accident ?"
De tout mon être
Me viennent des pressentiments
Il suffirait de rien
D'un renard ou d'un chien
Qu'elle a voulu sauver
Pour qu'elle se soit tuée

{au Refrain}

Een Woord Van Jou

Als een angst
Die telefoon, doof en stil
En mijn ruimte
Die halveert, dat is wat ik voel
Je komt later terug
Of misschien nooit meer
Ik ben het type
Dat denkt: nooit meer
De kurken muren
Van mijn gevangenis komen op me af
Ik voel de val
Die zich sluit om mijn vingers
Wat heb ik gedaan, godverdomme
Om zo bang te zijn voor alles?
Soms voel ik me oud
Soms kan het me niks schelen

{Refrein:}
Een woord van jou
Waar je ook bent
Wat je ook doet
Een woord van jou
Zelfs de stilte van je stem horen
Maar weten dat je er bent
Dat ik niet droom
En dat de twijfel in mij
Geen reden meer heeft om te zijn

En ik bel weer
En jij bent er nog steeds niet
En ik sleep me voort
En ik praat zachtjes tegen mezelf
Maar ik weet niet meer goed
Of het morgen licht wordt
Het ziekenhuis bellen
Maar wat moet ik zeggen?
Misschien zeggen
"Heeft ze een ongeluk gehad?"
Uit heel mijn wezen
Komen de voorgevoelens
Het zou niet veel nodig hebben
Een vos of een hond
Die ze wilde redden
Om haar te laten sterven

{bij het Refrein}

En ik bel weer
En jij bent er nog steeds niet
En ik sleep me voort
En ik praat zachtjes tegen mezelf
Maar ik weet niet meer goed
Of het morgen licht wordt
Het ziekenhuis bellen
Maar wat moet ik zeggen?
Misschien zeggen
"Heeft ze een ongeluk gehad?"
Uit heel mijn wezen
Komen de voorgevoelens
Het zou niet veel nodig hebben
Een vos of een hond
Die ze wilde redden
Om haar te laten sterven

{bij het Refrein}