Una commedia divina
L'ho vista quella volta, ed era venerdì
Per me fu primo amore
(Per lei così così)
Poi un giorno mi ha salutato
(E il nostro caro Dante rimase fulminato)
Questa è la verità, io sono un gran poeta
Però se penso a lei, divento analfabeta
Non trovo le parole, non è più roba mia
(Respira, caro Dante, ritorna sulla via)
Beatrice, io ti loderò, con tanta poesia
Di te io parlerò
Il sogno che vivrei, la musa che vorrei, fin quando scriverò
Racconto di Minosse che ha sempre tanta tosse
Di Ciacco il Golosone, di Puccio il ladrone
Ma poi, chi farebbe più così?
Scalare le montagne per un amore grande
(Sognare il paradiso, vederlo nel suo viso)
Beatrice trepidante fa l'occhiolino a Dante
Le cantiche più belle Beatrice mi ha ispirato
Sono proprio cotto, bollito, innamorato
(Suvvia, Dante, non fare il letterato)
(Ricordati di quando il saluto ti ha negato)
Ah, beh, vi spiego, Francesca lo ha taggato
In una vecchia foto, e con lei era abbracciato
Ridete pur di me, o coro sciagurato (ahahahah)
Io lo perdono già, Dante mi ha incantato
A parlare a voce io non sono bravo
Balbetto e il cuore mi salta fuor dal petto
Di te poesia farò oppure esploderò, la Commedia scriverò
L'ABC della letteratura
Lo puoi trovare all'uscita di una selva oscura
L'amor che move il sole noi lo cantiamo in coro
Ed ecco come nacque il mio capolavoro
Ma poi, chi farebbe più così?
Scalare le montagne per un amore grande
Sognare il paradiso, vederlo nel suo viso
(Un giorno finalmente m'innamorai di Dante)
Ma poi, chi farebbe più così?
Scalare le montagne per un amore grande
Sognare il paradiso, vederlo nel suo viso
(Un giorno finalmente m'innamorai di Dante)
Da-da-da-da-da-da-da-da-da-da-da-da, Dante
Een goddelijke komedie
Ik zag haar die keer, het was vrijdag
Voor mij was het de eerste liefde
(Voor haar zozo)
Toen op een dag groette ze me
(En onze beste Dante was als door de bliksem getroffen)
Dit is de waarheid, ik ben een grote dichter
Maar als ik aan haar denk, word ik analfabeet
Ik vind de woorden niet, het is niet meer mijn ding
(Adem in, beste Dante, kom terug op het pad)
Beatrice, ik zal je prijzen, met zoveel poëzie
Over jou zal ik spreken
De droom die ik zou leven, de muze die ik zou willen, zolang ik schrijf
Ik vertel het verhaal van Minosse die altijd hoest
Van Ciacco de Gulzige, van Puccio de Dief
Maar wie zou dat nog doen?
Bergen beklimmen voor een grote liefde
(Dromen van het paradijs, het zien in haar gezicht)
Beatrice knipoogt nerveus naar Dante
De mooiste liederen heeft Beatrice me geïnspireerd
Ik ben echt verliefd, gek, smoorverliefd
(Kom op, Dante, doe niet zo literair)
(Vergeet niet toen ze je groet weigerde)
Ah, nou, ik leg het uit, Francesca heeft hem getagd
In een oude foto, en met haar was hij omarmd
Lachen maar om mij, oh ellendige koor (ahahahah)
Ik vergeef het hem al, Dante heeft me betoverd
Als ik moet praten ben ik niet goed
Ik stotter en mijn hart springt uit mijn borst
Van jou maak ik poëzie of ik explodeer, de Komedie zal ik schrijven
De ABC van de literatuur
Vind je bij de uitgang van een donkere woud
De liefde die de zon beweegt, zingen we in koor
En zo is mijn meesterwerk ontstaan
Maar wie zou dat nog doen?
Bergen beklimmen voor een grote liefde
Dromen van het paradijs, het zien in haar gezicht
(Op een dag werd ik eindelijk verliefd op Dante)
Maar wie zou dat nog doen?
Bergen beklimmen voor een grote liefde
Dromen van het paradijs, het zien in haar gezicht
(Op een dag werd ik eindelijk verliefd op Dante)
Da-da-da-da-da-da-da-da-da-da-da-da, Dante