Kocięta I Szczenięta
Dobrze pamiętam tamten czas
Gdy mą poezją były twoje nogi
W żyłach zamarzała krew
Od serca do wątroby
Ponoć nawet stworzył to Bóg
I nazwał to niewiastą
Całkiem, całkiem gołe nogi
Na które patrzy całe miasto
Prawie każdy oddałby niejedno
By dotrzeć tam,
Gdzie znajduje się sedno
Cały świat dzieli się
Na kocięta i szczenięta
Cały świat to tylko:
Kocięta i szczenięta
Szczenięta nerwowo pocą się w kieszeniach
Coraz prędzej oddychają
Patrzą na kociaki w szybkich autach
które szybko odjeżdżają
Świeże pachnie siano
roztacza moc tajemną
wokół eksplodują ognie
które powstrzymują senność
Gdy pod twoją bluzką czuje ostre naboje
Ja jestem w stanie oddać ci, oddać tobie
trzy życia i trzy śmierci swoje
Prawie każdy zrobiłby tak samo
By choć przez jedną noc móc dzielić z tobą siano
Cały świat dzieli się...
Gatitos y Cachorritos
Recuerdo bien aquel tiempo
Cuando mi poesía eran tus piernas
En las calles la sangre se congelaba
Desde el corazón hasta el hígado
Quizás incluso Dios lo creó
Y lo llamó mujer
Piernas desnudas por completo
Que toda la ciudad miraba
Casi cualquiera daría algo
Para llegar allí,
Donde se encuentra la esencia
Todo el mundo se divide
En gatitos y cachorritos
Todo el mundo es solo:
Gatitos y cachorritos
Los cachorritos nerviosamente se meten en los bolsillos
Respiran cada vez más rápido
Mirando a los gatitos en autos rápidos
Que se van rápidamente
Huele a heno fresco
Irradia un poder misterioso
A su alrededor explotan fuegos
Que detienen el sopor
Cuando bajo tu blusa siento balas afiladas
Estoy dispuesto a darte, a darte a ti
Tres vidas y tres muertes mías
Casi cualquiera haría lo mismo
Para poder compartir contigo el heno por una noche
Todo el mundo se divide...