Grudniowy Blues O Bukareszcie
Pamiętam był 22 grudzień
Krótko po drugiej włączyłem gałką radio
Na chwilę zatrzymał się czas
To w co nie wierzyłem stało się możliwe
I jeszcze ta noc
Tak inna od tamtych nocy
Noc podczas której zasnąć strach
Na sekundę zmrużyć oczy
Ciągle żywe barykady wypełniają przestrzeń nieba
Patrzą w oczy lufom dział
Czując ich oddech
Nazajutrz był 23 grudzień
Nic nie było pewne jeszcze
Pijany gniew przez ból wykrzykiwał pieśń
Grudniowy blues o Bukareszcie
Pieśń co łamie strach
Wyważa drzwi kuloodpornych Dacii
Pieśń co daje bunt i rodzi się z sumienia
że tak długo mogły kwitnąć kwiaty
Sadzone ręką więźnia
Powoli kończy się noc, łagodnieje sztorm
Lecz są kłopoty z brzaskiem
Najważniejsze jest to że gad już połknął jad
Szczurze łby odpadają z trzaskiem
Zaczynał się 90 rok
Piłem piwo ze ślepym szewcem
Silną dłonią złapał za mój kark
I prosił bym zaśpiewał jeszcze
Grudniowy blues o Bukareszcie
Blues de diciembre en Bucarest
Recuerdo el 22 de diciembre
Poco después de las dos, encendí la radio
Por un momento el tiempo se detuvo
Lo que no creía posible se hizo realidad
Y luego esa noche
Tan diferente de las demás noches
Noche durante la cual el miedo se durmió
Por un segundo cerré los ojos
Las barricadas aún vivas llenan el espacio del cielo
Mirando a los cañones a los ojos
Sintiendo su aliento
Al día siguiente fue 23 de diciembre
Nada estaba seguro todavía
La ira borracha gritaba a través del dolor
El blues de diciembre sobre Bucarest
Una canción que rompe el miedo
Derriba las puertas a prueba de balas de la Dacia
Una canción que provoca rebelión y nace de la conciencia
De que las flores pudieron florecer tanto tiempo
Plantadas por la mano del cerezo
La noche se va terminando lentamente, la tormenta se calma
Pero hay problemas con el amanecer
Lo más importante es que la serpiente ya ha tragado el veneno
Los dientes de rata caen con estrépito
Comenzaba el año 90
Tomé cerveza con un zapatero ciego
Con una mano fuerte agarró mi cuello
Y me pidió que cantara de nuevo
El blues de diciembre sobre Bucarest