W Poroninie
Na małej stacji, W wiosce Poronin
Gdzie pociąg stanął przy zgrzycie szyn
Wysiadł Z wagonu ojciec, a po nim
Raźno na peron wyskoczył syn
Wyszli na drogę, wesoło idąc
Przez kładkę przeszli na drugi brzeg
Ojciec przystanął, spojrzał na syna
Pomyślał chwilę i tak mu rzekł
Tu na tej ziemi, dawno już temu
Za moich młodych dziecinnych lat
Chodził po świecie człowiek, któremu
Nową epokę zawdzięcza świat
Wiesz o kim mówię?
Wiem, o Leninie
Czy tutaj mieszkał?
Czy tutaj śnił?
Tak na tej ziemi, tu W Poroninie
Przed żandarmami Cara się krył
Potem umilkli i W zamyśleniu
W wielkim skupieniu gdzieś dalej szli
Tą samą ścieżką, po której Lenin
Być może chodził za tamtych dni
In Poronin
An einer kleinen Station, In dem Dorf Poronin
Wo der Zug mit einem Quietschen hielt
Stieg der Vater aus dem Wagen, und hinter ihm
Sprang der Sohn fröhlich auf den Bahnsteig
Sie gingen auf die Straße, fröhlich unterwegs
Über die Brücke zum anderen Ufer
Der Vater hielt an, sah seinen Sohn an
Dachte einen Moment nach und sprach zu ihm
Hier auf diesem Boden, vor langer Zeit
In meinen jungen Kindertagen
Lebte ein Mensch, dem die Welt
Eine neue Epoche verdankt
Weißt du, von wem ich spreche?
Ich weiß, von Lenin
Hat er hier gelebt?
Hat er hier geträumt?
So auf diesem Boden, hier in Poronin
Versteckte er sich vor den Zaren-Gendarmen
Dann schwiegen sie und in Gedanken
Gingen sie in großer Konzentration weiter
Den gleichen Weg, den Lenin
Vielleicht in jenen Tagen gegangen ist