Canto di sorenza
Il y a au fond de ma mémoire, une chanson pleine d'amour
qu'une très jolie voix, dans le soir, fredonnait toujours.
Oh! Ta voix, qui avant de m'endormir tranquille, chantait doucement.
Tu m'as offert le secret des fleurs, les caresses du matin,
pourtant, tu m'as poinçonné le coeur, once du chagrin.
En partant, tu m'as volé le son de ta voix, ma douce lumière sur la terre.
En sentinelle, dans mon sommeil, tu es bien là, comme avant, ma maman.
Et tu souris, et tu m'as dit "Je veillerai sur toi toute ma vie."
J'ai défait mes longues tresses brunes nouées d'un brin de raphia
pour celui apparu sur la dune d'un chemin de croix.
De lumière, il a inondé toute la terre en greffant mon coeur à son coeur.
Si un jour, je ne vois plus le ciel, il m'offrira son mystère.
Si un jour, je n'entends plus la mer, il me bercera.
En silence, sans lui, je serais sans lendemains, il me tient blottie dans ses mains.
Comme une rose apprivoisée, le petit Prince, un jour, a su m'aimer.
Dans l'infini blanc de jasmin, il allumait l'arme au creux de mes seins.
Comme une rose apprivoisée, le petit Prince, un jour, a su m'aimer.
Dans l'infini blanc de jasmin, il allumait l'arme au creux de mes seins.
Zang van verdriet
Er is diep in mijn geheugen, een lied vol liefde
Dat een heel mooie stem, in de avond, altijd neuriede.
Oh! Jouw stem, die me voor het slapen gaan, zachtjes zong.
Je bood me het geheim van de bloemen, de strelingen van de ochtend,
Toch, je doorboorde mijn hart, eens van verdriet.
Bij het vertrek, stal je de klank van je stem, mijn zachte licht op aarde.
Als een waker, in mijn slaap, ben je er nog, zoals vroeger, mijn mama.
En je lacht, en je zei tegen me: "Ik zal mijn leven lang op je letten."
Ik heb mijn lange bruine vlechten losgemaakt, vastgebonden met een rietje
Voor degene die verscheen op de duin van een kruisweg.
Van licht, heeft hij de hele aarde overspoeld door mijn hart aan het zijne te hechten.
Als ik op een dag de lucht niet meer zie, zal hij me zijn mysterie geven.
Als ik op een dag de zee niet meer hoor, zal hij me wiegen.
In stilte, zonder hem, zou ik zonder toekomst zijn, hij houdt me dicht in zijn handen.
Als een tamme roos, heeft de kleine Prins, op een dag, me weten te liefhebben.
In het oneindige wit van jasmijn, stak hij het vuur aan in de kom van mijn borsten.
Als een tamme roos, heeft de kleine Prins, op een dag, me weten te liefhebben.
In het oneindige wit van jasmijn, stak hij het vuur aan in de kom van mijn borsten.