Andro Metamorphose
たいおんけい
taionkei
あかいもの
akai mono
じょうしょうしてくぼくのねつ
joushoushiteku boku no netsu
こころなら
kokoronara
メタモルフォーゼ
metamorufoze
かけてくきみのふん
kaketeku kimi no fun
いずれいのち、もえてきます
izure inochi, moetekimasu
はいになり、すなになり
hai ni nari, suna ni nari
それならば、さいしょでさいご
sorenaraba, saisho de saigo
ぼくらがであえたこと
bokuraga deaeta koto
なをよんで、なをつげて
na wo yonde, na wo tsugete
とうめいじゃないぼくにして
toumei janai boku ni shite
たべかけのつきがぼくをつめたくにらんでる
tabekake no tsuki ga boku wo tsumetaku niranderu
みらいまで、いっしょにさ、いけたらよかったな
miraimade, issho ni sa, iketara yokatta na?
してあげたいできないことが、たくさんあるんだよ
shiteagetai dekinai koto ga, takusan arundayo
ゆめならね、さめないで、いくおくのよるをこえ
yumenarane, samenaide, ikuoku no yoru wo koe
ぎんがにね、かこまれて、めぐりあうのわんだわーるど
ginga ni ne, kakomarete, meguri au no wanda warudo
どんなにね、くらくても、すぐにみつけだせるよ
donani ne, kurakutemo, sugu ni mitsuke daseru yo
きおくのね、いとたどり、きっとそこにいくよ
kioku no ne, ito tadori, kitto soko ni ikuyo
おくびょうになる、まほうつかい
okubyou ni naru, mahoutsukai
あいのじゅもん
ai no jumon
リフレイン
rifurein
むねにやどすはなならぜんぶ、くさってて、むごいろ
mune ni yadosu hana nara zenbu, kusattete, mugoi iro
くるしくて、うれしくて、せつなくて、こいしくて
kurushikute, ureshikute, setsunakute, koishikute
こんなにね、さいてるのに、ひとつもあげれない
konnani ne, saiteru no ni, hitotsumo agerenai
ゆめでもね、きえないで、いくおくめよるなの
yume de mo ne, kienaide, ikuokume yoru nano?
ぎんがにね、うすもれて、はぐれてしまうわんだわーるど
ginga ni ne, usumorete, hagureteshimau wanda warudo
つきからね、ふくかぜで、なみだもいつかわいて
tsuki kara ne, fuku kaze de, namida mo itsuka kawaite
そうしたらね、どこまでもずっとあるいてけそう
soshitara ne, dokomademo zutto aruitekesou
Andro Metamorfose
Lichaamsvorm.
Rode dingen.
Mijn opwinding stijgt.
Als het om mijn hart gaat,
Metamorfose.
Jouw geur die me omringt.
Uiteindelijk, leven, komt eraan.
Wordt as, wordt zand.
Als dat zo is, de eerste en de laatste,
Dat we elkaar hebben ontmoet.
Roep mijn naam, vertel het verder.
Maak me niet transparant,
De halve maan kijkt me koud aan.
Tot de toekomst, als we samen konden gaan, zou dat fijn zijn?
Er zijn zoveel dingen die ik je niet kan geven.
Droom niet, blijf niet slapen, overwin de lange nacht.
In de melkweg, omarmd, ontmoeten we elkaar in een wonderlijke wereld.
Hoe donker het ook is, ik kan je meteen vinden.
De draad van herinneringen, ik zal zeker daarheen gaan.
Word een lafaard, tovenaar.
De spreuk van de liefde,
Refrein.
Als het een bloem is die in mijn hart woont, verwelkt alles, een verschrikkelijke kleur.
Pijnlijk, blij, hartverscheurend, verlangend.
Ondanks dat het zo bloeit, kan ik je niets geven.
Zelfs in een droom, verdwijn niet, het is een lange nacht?
In de melkweg, bedolven, verdwalen in een wonderlijke wereld.
Van de maan, de wind die waait, zelfs de tranen zullen ooit opdrogen,
En dan, zal ik overal blijven lopen.