Tremolo
ふらんしたくもがながれた
furan shita kumo ga nagareta
ぼくはひとり、しりょのもり
boku wa hitori, shiryo no mori
あまいくうきのどにからみついてあえいだ
amai kuuki nodo ni karami-tsuite aeida
らせんのかいだんおちていくきみのちがながれたら
rasen no kaidan ochite-iku kimi no chi ga nagaretara
まるでとうめいできれいだからないた
marude toumei de kirei dakara naita
むねのピアノはたかいおとで
mune no PIANO wa takai oto de
なりひびいてきみがいなくなる
nari-hibiite kimi ga inaku naru
とけいがまわりだして
tokei ga mawari-dashite
すぴーどがはやくはやくなって
SUPIIDO ga hayaku hayaku natte
きのうから、ずっととおくとおくかわるぼくをわらって
kinou kara, zutto tooku tooku kawaru boku o waratte
ふあんをつずってたゆめのくずをひつじがたべた
fuan o tsuzutteta yume no kuzu o hitsuji ga tabeta
くるったかたちのだれかがてをふった
kurutta katachi no dareka ga te o futta
ひかんてきなみらいだけをぼくがもとめたなんて
hikanteki na mirai dake o boku ga motometa nante
かれはやっぱりうそつきみたいなんだ
kare wa yappari usotsuki mitai nanda
あしたはなにかをみつかるかな
ashita wa nanika o mitsukaru kana?
しをかくのも、もうやめなくちゃ
shi o kaku no mo, mou yamenakucha
とけいがまわりだして
tokei ga mawari-dashite
すぴーどがはやくはやくなって
SUPIIDO ga hayaku hayaku natte
きのうから、ずっととおくとおくかわるぼくをわらって
kinou kara, zutto tooku tooku kawaru boku o waratte
とけいがまわりだして
tokei ga mawari-dashite
すぴーどがはやくはやくなって
SUPIIDO ga hayaku hayaku natte
きのうから、ずっととおくとおくかわるぼくは
kinou kara, zutto tooku tooku kawaru boku wa
(......きみからぼくはどれくらいはなれてしまうのかな？)
(......kimi kara boku wa dore kurai hanarete shimau no kana?)
つめたいかぜがきもちよく、ぼくのほほにささった
tsumetai kaze ga kimochi yoku, boku no hoho ni sasatta
ただぼくだけかわった
tada boku dake kawatta
ただかわって
tada kawatte
Tremolo
De wolken zijn voorbijgetrokken
Ik ben alleen, in het bos van herinneringen
De zoete lucht wurmt zich om mijn keel en ik hijg
Als jij van de spiraaltrap valt, stroomt je verdriet naar beneden
Het is zo doorzichtig en mooi dat ik moet huilen
De piano in mijn borst klinkt met hoge tonen
Het weerkaatst terwijl jij weggaat
De klok begint te draaien
De snelheid wordt steeds sneller
Sinds gisteren, blijf ik ver, ver weg lachen om wie ik ben
De schapen aten de brokjes van mijn dromen vol angst
Iemand met een verknipte vorm zwaaide
Dat ik alleen maar naar een sombere toekomst verlangde
Hij lijkt toch echt een leugenaar te zijn
Zal ik morgen iets vinden?
Ik moet stoppen met het schrijven van poëzie
De klok begint te draaien
De snelheid wordt steeds sneller
Sinds gisteren, blijf ik ver, ver weg lachen om wie ik ben
De klok begint te draaien
De snelheid wordt steeds sneller
Sinds gisteren, blijf ik ver, ver weg veranderen
(......hoe ver zal ik van jou verwijderd zijn?)
De koude wind voelt fijn aan, het streelt mijn wangen
Alleen ik ben veranderd
Alleen veranderd