Silent Noise
プラットホームは真空最終列車が通過
purattohoomu wa shinkuu saishuu ressha ga tsuuka
夢の終わりに着いたような気がして笑う
yume no owari ni tsuita you na ki ga shite warau
運命線を辿ったらシアトリカルな新宿
unmei sen wo tadottara shiatorikaru na shinjuku
結んでほどいて掌に何残すの
musunde hodoite tenohira ni nani nokosu no?
恋情は恋便に至るんでサンプル版がちょうどいいのに
renjou wa renbin ni itarunde sanpuru ban ga choudo ii no ni
更新ばっか感傷主義は日常か
koushin bakka kanshou shugi wa nichijou ka
刹那心横切る残像はいつか消えてしまう理と
setsuna kokoro yogiru zanzou wa itsuka kiete shimau kotowari to
記憶組み合わせて再生を奏でれば世界に響くサイレントノイズ
kioku kumiawasete saisei wo kanadereba sekai ni hibiku sairento noizu
図上で烏が舞えば真っ黒な天使みたい
zujou de karasu ga maeba makkuro na tenshi mitai
低いハミングで懺悔歌えど戯言
hikui hamingu de zange utae do tawagoto
価値観は人それぞれだもん後ろの正面だあれ
kachikan wa hito sorezore da mon ushiro no shoumen daare?
無駄にしちゃった存在証明再発光
muda ni shichatta sonzai shoumei saihakkou
ゆえに濃厚刻む残響もいつの間にか違う声になる
yueni nouri kizamu zankyou mo itsunomanika chigau koe ni naru
バイパスそのままの僕を鳴らせ宛のない世界が回る
baipasu sonomama no boku wo narase ate no nai sekai ga mawaru
天秤ばかりに賭けたなら君、僕、一時くしんメトリー
tenbin bakari ni kaketa nara kimi, boku, hitoshiku shinmetorii
あるはずのものがないここに間に合わせの星座ギラギラ
aru hazu no mono ga nai koko ni maniawase no seiza gira gira
刹那心横切る残像はいつか消えてしまう理と
setsuna kokoro yogiru zanzou wa itsuka kiete shimau kotowari to
記憶組み合わせて再生を繰り返すだけ
kioku kumiawasete saisei wo kurikaesu dake
その間、数秒ほどの空白に何度恋焦がれて落ちていく
sonokan, suubyou hodo no kuuhaku ni nando koikogarete ochite iku?
自作自演の色ごとなれど鮮やかな色に変えてバージョンアップ
jisaku jien no iro goto naredo azayaka na iro ni kaete baajon appu
プラットホームはもう遠く窓にはビル群の墓標
purattohoomu wa mou tooku mado ni wa biru gun no bohyou
夢が終わったの告げるように今トワイライ
yume ga owatta no tsugeru you ni ima towairai
Stille Ruis
Het perron is een vacuüm, de laatste trein passeert
Het voelt alsof ik ben aangekomen aan het einde van een droom en lach
Als ik het lot volg, kom ik in het theatrale Shinjuku
Wat blijft er over als ik het verbind en weer loslaat in mijn hand?
De liefde leidt naar de liefde, een proefversie is precies goed
Altijd maar updates, sentimenteel zijn is de dagelijkse kost
De flits die mijn hart doorkruist, de schaduw verdwijnt ooit in de rede
Als ik herinneringen combineer en de muziek laat weerklinken, klinkt de stille ruis in de wereld
Als de kraai op de kaart danst, lijkt het wel een zwarte engel
Met een lage hum zing ik mijn bekentenis, maar het is onzin
Waarden zijn voor iedereen anders, dat is het, dat is de achterkant van de voorkant
De bewijs van bestaan dat ik verspild heb, herstraalt weer
Daarom verandert de echo die ik diep snijd, ongemerkt in een andere stem
Laat me de bypass van wie ik ben laten horen, de wereld zonder bestemming draait
Als ik alles op de weegschaal zet, jij, ik, een tijdelijke metrie
Hier is wat er zou moeten zijn, maar het ontbreekt, een tijdelijke sterrenbeeld schittert
De flits die mijn hart doorkruist, de schaduw verdwijnt ooit in de rede
Als ik herinneringen combineer, herhaal ik alleen de muziek
In die tijd, hoe vaak verlang ik naar die paar seconden van leegte en val ik
Zelfgemaakt in kleur, maar verander het in levendige kleuren en upgrade het
Het perron is al ver weg, het raam toont de grafstenen van de gebouwen
De droom is voorbij, het lijkt wel alsof het nu de schemering aankondigt.