Гвозди (Gvozdi)
Нам свято машет царь на бронзовом балконе
К нам тянет как январь
Холодные ладони
По бритой голове скользит рукой
И ставит каждого к стене
Под ноги ляжем мы зимой
Взойдем гвоздями по весне
Завтра того не победить, кто будет уходить сегодня
Ты сам не бойся, передай жене
Что на войне, как на войне
Это совсем не больно
Падай с открытыми глазами достойно
Пассажиры балкона машут руками
И ты ляжешь телом в грязь
Но взойдешь гвоздями
Вздойдешь гвоздями
Завтра того не победить, кто будет уходить сегодня
Spijkers
De koning zwaait ons heilig toe vanaf het bronzen balkon
Hij trekt ons aan als januari
Koude handen
Glijden over mijn geschoren hoofd
En zet iedereen tegen de muur
We zullen in de winter onder de voeten liggen
En in de lente zullen we als spijkers oprijzen
Morgen zal degene die vandaag vertrekt niet te verslaan zijn
Wees zelf niet bang, geef het door aan je vrouw
Dat in de oorlog, zoals in de oorlog
Het helemaal niet pijnlijk is
Val met open ogen waardig
De passagiers op het balkon zwaaien met hun handen
En jij zult met je lichaam in de modder liggen
Maar je zult als spijkers oprijzen
Je zult als spijkers oprijzen
Morgen zal degene die vandaag vertrekt niet te verslaan zijn