The Echoes Fade
The echo of each step I take shouts back at me
Rebounding off the splattered walls and my ears bleed
The distant echoes ring as though not far away
A hollow town an empty life and who's to pay?
Then the echoes fade, the echoes fade, oh the echoes fade
Our buildings vast and high
Concrete jungles in the sky
And kids are stranded on the corners
Dressed to kill in uniforms
Threatened by the danger of a falling brick
Built to breed our problems
Then the echoes fade and time stands still
Then the echoes fade, the echoes fade, oh the echoes fade
The powers fallen in public hands
Official secrets burnt in sand
And riots fulfil this bloody land
The blame shall fall on no mans head
A champagne glass in the ghettos grasp
Committed to survive this ritual task
Revolution, sham, scream, paranoid, anarchy pathetic dreams
The echoes fade, the echoes fade, oh the echoes fade
Then the echoes fade, the echoes fade, oh the echoes fade
Sad wives await for pleasant days to fill their bitter empty wombs
A mound of browning leaves entwined
With guns and bullets on the blown up paths
A mound of empty wrappers entwined with bloodied tissues
And piles of shattered glass whose war was it anyway?
Then the echoes fade, the echoes fade, oh the echoes fade
Then the echoes fade, the echoes fade, oh the echoes fade
Then the echoes fade, the echoes fade, oh the echoes fade
Then the echoes fade, the echoes fade, oh the echoes fade
Then the echoes fade, the echoes fade, oh the echoes fade
De Echo's Vervagen
De echo van elke stap die ik zet schreeuwt terug naar mij
Weerkaatsend van de gespatte muren en mijn oren bloeden
De verre echo's klinken alsof ze niet ver weg zijn
Een holle stad, een leeg leven en wie moet betalen?
Dan vervagen de echo's, de echo's vervagen, oh de echo's vervagen
Onze gebouwen zijn groot en hoog
Betonnen jungles in de lucht
En kinderen staan vast op de hoeken
Gekleed om te doden in uniformen
Bedreigd door het gevaar van een vallende steen
Gebouwd om onze problemen te voeden
Dan vervagen de echo's en de tijd staat stil
Dan vervagen de echo's, de echo's vervagen, oh de echo's vervagen
De macht is gevallen in publieke handen
Officiële geheimen verbrand in zand
En rellen vervullen dit bloedige land
De schuld zal op niemand vallen
Een champagneglas in de greep van de ghetto's
Toegewijd om deze rituele taak te overleven
Revolutie, schijn, schreeuw, paranoïde, anarchie, pathetische dromen
De echo's vervagen, de echo's vervagen, oh de echo's vervagen
Dan vervagen de echo's, de echo's vervagen, oh de echo's vervagen
Treurige vrouwen wachten op prettige dagen om hun bittere lege baarmoeders te vullen
Een hoop bruinende bladeren verstrengeld
Met wapens en kogels op de opgeblazen paden
Een hoop lege verpakkingen verstrengeld met bloedige tissues
En hopen van gebroken glas, wiens oorlog was het eigenlijk?
Dan vervagen de echo's, de echo's vervagen, oh de echo's vervagen
Dan vervagen de echo's, de echo's vervagen, oh de echo's vervagen
Dan vervagen de echo's, de echo's vervagen, oh de echo's vervagen
Dan vervagen de echo's, de echo's vervagen, oh de echo's vervagen
Dan vervagen de echo's, de echo's vervagen, oh de echo's vervagen