Poésie Noire
With my head on the rail, cancer is living in me,
there is no way in, there is no way out.
He has got the plot in his hands, ever or never.
Lullabies to death, he came to the end of the passage,
the abyss is waiting, and heart stops...and heart stops!
Everything leads to an end, the crown of thorns on his grave,
the rose that withered silently...the rose that withered silently.
The struggle for life, sometimes....
R. Sometimes I wanna give up, lay down, and die in silence. (3)
Zwarte Poëzie
Met mijn hoofd op de rails, kanker leeft in mij,
er is geen weg naar binnen, er is geen weg naar buiten.
Hij heeft het plot in zijn handen, altijd of nooit.
Wiegen naar de dood, hij kwam aan het einde van de gang,
de afgrond wacht, en het hart stopt...en het hart stopt!
Alles leidt naar een einde, de doornenkroon op zijn graf,
de roos die stil verwelkte...de roos die stil verwelkte.
De strijd om het leven, soms....
R. Soms wil ik opgeven, liggen, en in stilte sterven. (3)