395px

Zonder Jou

Polaris

WITHOUT YOU

There was hope when I was heart-sick
There was a light within the gloom
This is a last resort, this is our life support
It's all I've got to see me through

But I've searched, and I find
A shot in the dark is worth two in the eye
We brought fire to a flood
The dam holds fast, but it's never enough

So how could you break my faith so young?
Surrender my fate, now the worst has come
My flesh and my blood, my Moon and my Sun
I'm not whole without you
Can you hear me calling out your name?
I see your face in every reflection
Your laughter, like a knife through the tension

There in the ether floats a fragment of me
A fate I wouldn't wish on my worst enemy
The guilt of the survivor resides
We suffer in silence, existing on the edge of a knife
Your echo never fades

I've been lost in the ether
Buried beneath this grief
You left me calling your name
Still floating weightless
Forever faithless
The dark grows near without you here

So how could you break my faith so young?
Surrender my fate, now the worst has come
My flesh and my blood, my Moon and my Sun
I'm not whole without you

I clasped my hands, read every line
I bent my knee a thousand times
The wiser I grew, the more that I knew
I was standing here alone

I was standing here alone
Can you hear me calling out your name?

Find me in the gutter like a cigarette
Who knew grief could cut me open like a bayonet?

Take me over the edge, I cannot bear this
I surrender to fate, the worst has come

Zonder Jou

Er was hoop toen ik gebroken was
Er was een licht in de duisternis
Dit is een laatste redmiddel, dit is onze levenslijn
Het is alles wat ik heb om me erdoorheen te slepen

Maar ik heb gezocht, en ik vind
Een schot in het donker is twee in de roos waard
We brachten vuur naar een overstroming
De dam houdt stand, maar het is nooit genoeg

Hoe kon je zo jong mijn geloof breken?
Mijn lot overgeven, nu het ergste is gekomen
Mijn vlees en mijn bloed, mijn Maan en mijn Zon
Ik ben niet compleet zonder jou
Hoor je me roepen om jouw naam?
Ik zie je gezicht in elke reflectie
Je gelach, als een mes door de spanning

Daar in de ether zweeft een fragment van mij
Een lot dat ik mijn ergste vijand niet wens
De schuld van de overlevende blijft
We lijden in stilte, bestaande op de rand van een mes
Je echo vervaagt nooit

Ik ben verloren in de ether
Begraven onder deze rouw
Je liet me jouw naam roepen
Nog steeds gewichtloos
Voor altijd geloofloos
De duisternis komt dichter zonder jou hier

Hoe kon je zo jong mijn geloof breken?
Mijn lot overgeven, nu het ergste is gekomen
Mijn vlees en mijn bloed, mijn Maan en mijn Zon
Ik ben niet compleet zonder jou

Ik vouwde mijn handen, las elke regel
Ik knielde duizend keer
Hoe wijzer ik werd, hoe meer ik wist
Stond ik hier alleen

Stond ik hier alleen
Hoor je me roepen om jouw naam?

Vind me in de goot als een sigaret
Wie wist dat rouw me kon opensnijden als een bajonet?

Neem me over de rand, ik kan dit niet meer verdragen
Ik geef me over aan het lot, het ergste is gekomen