Кукла
Я просто хотела быть кому-нибудь нужной
Ya prosto khotela byt' komu-nibud' nuzhnoy
Но меня позабыли в шкафу, словно куклу
No menya pozabili v shkafu, slovno kuklu
Что пылится на полке, потому что ты вырос
Chto pylitsya na polke, potomu chto ty vyros
И больше не веришь в волшебные книжки
I bol'she ne verish' v volshebnye knizhki
Может, в следующей жизни я буду планетой
Mojet, v sleduyushchey zhizni ya budu planetoy
Что, сгорая, освещает и греет всех светом
Chto, sgoryaya, osveshchaet i greet vsekh svetom
Мимо окон твоих я пролечу
Mimo okon tvoikh ya prolechu
И нежно коснусь лучом по плечу
I nezhno kosnus' luchom po plechu
Я же верю всем, кто когда-то входил в мою жизнь
Ya zhe veryu vsem, kto kogda-to vkhodil v moyu zhizn'
Оставляя на полке ключи
Ostavlyaya na polke klyuchi
Словно дождь, стороной проходили дни
Slovno dozhd', storonoy prokhodili dni
Отдаляя тебя всё быстрей
Otdalyaya tebya vsyo bystrey
Без ответа и новостей
Bez otveta i novostey
За окном метели, я дождусь — я верю
Za oknom meteli, ya dozhdu's — ya veryu
Что однажды пробьётся рассветом в окно твоя тень
Chto odnazhdy prob'yotsya rassvetom v okno tvoya ten'
Но в окне становится небо с каждым днём всё темней
No v okne stanovitsya nebo s kazhdym dnyom vsyo temney
Пока над моей крышей небо темнело
Poka nad moey kryshey nebo temnelo
Я успела загадать то, что в сердце болело
Ya uspela zagadat' to, chto v serdtse bolelo
Чтобы вновь на небе воссияла звезда
Chtoby vnov' na nebe vossiyala zvezda
И на ней я когда-то встречу тебя
I na ney ya kogda-to vstretchu tebya
Будто всё, как и прежде, я вновь улыбаюсь
Budto vsyo, kak i prezhde, ya vnov' ulybayus'
И навстречу к тебе я бегу, спотыкаясь
I navstrechu k tebe ya begu, spotykayas'
Как хрусталь, разбивается сердце моё
Kak khrustal', razbivaetsya serdtse moyo
Когда вновь вспоминаю, что всё это сон
Kogda vnov' vspominayu, chto vsyo eto son
Я же верю всем, кто когда-то входил в мою жизнь
Ya zhe veryu vsem, kto kogda-to vkhodil v moyu zhizn'
Оставляя на полке ключи
Ostavlyaya na polke klyuchi
Словно дождь, стороной проходили дни
Slovno dozhd', storonoy prokhodili dni
Отдаляя тебя всё быстрей
Otdalyaya tebya vsyo bystrey
Без ответа и новостей
Bez otveta i novostey
За окном метели, я дождусь — я верю
Za oknom meteli, ya dozhdu's — ya veryu
Что однажды пробьётся рассветом в окно твоя тень
Chto odnazhdy prob'yotsya rassvetom v okno tvoya ten'
Но в окне становится небо с каждым днём всё темней
No v okne stanovitsya nebo s kazhdym dnyom vsyo temney
И вокруг тишина, только птицы раны клюют
I vokrug tishina, tol'ko ptitsy rany klyuyut
Мне почти что не больно теперь
Mne pochti chto ne bol'no teper'
Мой друг
Moy drug
Pop
Ik wilde gewoon voor iemand belangrijk zijn
Maar ze hebben me in de kast vergeten, als een pop
Die stof verzamelt op de plank, omdat je bent opgegroeid
En niet meer gelooft in magische boeken
Misschien ben ik in het volgende leven een planeet
Die, terwijl ze verbrandt, iedereen verlicht en verwarmt
Langs jouw ramen zal ik voorbijvliegen
En zachtjes je schouder aanraken met een straal
Ik geloof in iedereen die ooit in mijn leven kwam
En sleutels op de plank achterliet
Als de regen, gingen de dagen aan me voorbij
Jou steeds verder van me af duwend
Zonder antwoord en zonder nieuws
Buiten sneeuwt het, ik wacht — ik geloof
Dat op een dag jouw schaduw als de dageraad door het raam zal breken
Maar de lucht wordt elke dag donkerder
Terwijl de lucht boven mijn dak donkerder werd
Heb ik kunnen wensen wat in mijn hart pijn deed
Dat er weer een ster aan de hemel zal stralen
En dat ik jou daar ooit zal ontmoeten
Alsof alles weer zoals vroeger is, glimlach ik weer
En naar jou toe ren ik, struikelend
Als kristal breekt mijn hart
Wanneer ik weer herinner dat dit allemaal een droom is
Ik geloof in iedereen die ooit in mijn leven kwam
En sleutels op de plank achterliet
Als de regen, gingen de dagen aan me voorbij
Jou steeds verder van me af duwend
Zonder antwoord en zonder nieuws
Buiten sneeuwt het, ik wacht — ik geloof
Dat op een dag jouw schaduw als de dageraad door het raam zal breken
Maar de lucht wordt elke dag donkerder
En om me heen is er stilte, alleen de vogels pikken wonden
Het doet me nu bijna geen pijn meer
Mijn vriend