Terry B.
Dicesti tutto in una volta
Milano esplose dalle dita
come pezzi della luna
contro i vetri del mattino
come lampi in faccia, un anno e mezzo fa.
Dove hai ballato solo un giorno
ritorna già il secondo inverno.
La compagna parla strano
ma t'insegna l'italiano
per capire, per spiegare come mai.
Niente scorre via, tutto viene aperto
come le valigie in un aeroporto.
Ogni amore andato via
quelle notti di persone
e quel rumore che non se ne va.
In quei tuoi occhi troppo grandi
come le strade d'oltremare
c'è il disordine dei sogni
degli alberghi senza cielo
di quell'uomo troppo solo, anche per te.
Atterrasti qui per cambiare vita
tua sorella in fondo c'era già riuscita.
Quale vento ti strappò
il biglietto di ritorno
il quinto giorno di un'estate fa.
Tutto scorre via, tutto si scolora
da una mano all'altra come te allora
come i soldi e le bugie
e i giornali della sera
chissà che cosa cambierà per te...
Terry B.
Je zei alles in één keer
Milaan explodeerde uit je vingers
als stukken van de maan
tegen de ramen van de ochtend
als bliksem in je gezicht, anderhalf jaar geleden.
Waar je maar één dag danste
komt de tweede winter al terug.
De vriendin praat vreemd
maar ze leert je Italiaans
om te begrijpen, om uit te leggen waarom.
Niets stroomt weg, alles wordt geopend
als koffers op een luchthaven.
Elke liefde die voorbij is
die nachten vol mensen
en dat geluid dat niet weggaat.
In jouw ogen, te groot
als de wegen overzee
is de chaos van dromen
van hotels zonder lucht
van die man die te alleen is, zelfs voor jou.
Je landde hier om je leven te veranderen
doe zus was er al in geslaagd.
Welke wind rukte je
het retourticket af
op de vijfde dag van een zomer geleden.
Alles stroomt weg, alles vervaagt
van de ene hand naar de andere zoals jij toen
zoals het geld en de leugens
en de kranten van de avond
wie weet wat er voor jou zal veranderen...