A Salty Dog
All hands on deck, we've run afloat! I heard the captain cry
Explore the ship, replace the cook: Let no one leave alive!
Across the straits, around the Horn: How far can sailors fly?
A twisted path, our tortured course, and no one left alive
We sailed for parts unknown to man, where ships come home to die
No lofty peak, nor fortress bold, could match our captain's eye
Upon the seventh seasick day we made our port of call
A sand so white, and sea so blue, no mortal place at all
We fired the gun, and burnt the mast, and rowed from ship to shore
The captain cried, we sailors wept: Our tears were tears of joy
Now many moons and many Junes have passed since we made land
A salty dog, this seaman's log: Your witness my own hand
Een Zoute Hond
Alle handen aan dek, we zijn aan de grond! Ik hoorde de kapitein roepen
Verken het schip, vervang de kok: Laat niemand levend gaan!
Over de zeestraat, rond de Kaap: Hoe ver kunnen zeelui vliegen?
Een krom pad, onze gekwelde koers, en niemand is er nog levend
We zeilden naar onbekende oorden, waar schepen thuis komen om te sterven
Geen hoge piek, noch dappere vesting, kon de blik van onze kapitein evenaren
Op de zevende zeezieke dag maakten we onze haven aan
Een zand zo wit, en zee zo blauw, geen sterfelijke plek in het geheel
We vuurden het kanon, en brandden de mast, en roeiden van schip naar kust
De kapitein schreeuwde, wij zeelui huilden: Onze tranen waren tranen van vreugde
Nu zijn er vele manen en vele junis verstreken sinds we aan land kwamen
Een zoute hond, dit logboek van de zeeman: Jouw getuige met mijn eigen hand
Escrita por: Keith Reid, Procol Harum, Keith Stuart Brian Reid