Guerra e Pace
Volevi uno come me che ha paura come te
Che non dorme mai la notte, non sorride da una vita
Vedi, a volte penso che meritiamo un po' di più
Di chi alla cattedra parlava e stava zitto nella vita
A casa tua mancano I soldi e non c’è nemmeno amore
Io con te girerei il mondo, ma ti saluto alla stazione
Mentre ti guardo mi dici, Marco, scusa se piango
Ma sogno le nuvole e sto sull'asfalto
Quella foto è bella, ma era meglio col sorriso
Ci facciamo la guerra perché la pace fa schifo
Ricordo tutte quante le notti passate in giro
Ritornavamo a casa con le luci del mattino
Quella foto è bella, ma era meglio col sorriso
Ci facciamo la guerra perché la pace fa schifo
Ricordo tutte quante le notti passate in giro
Ritornavamo a casa con le luci del mattino
È che sono stronzo
Parto e nemmeno ritorno
Parto nemmeno, non so se saluto
Perché ogni minuto con te vale un giorno, eh-ah
I tuoi occhiali ti stanno un po' grandi
Ho paura un po’ di innamorarmi
Ho lasciato pezzi di cuore da tutte le parti
Io che sto zitto, tu che mi parli
Tu che mi sai parlare
Io un po' sconfitto, tu che mi abbracci
Perché mi sai abbracciare
Dei miei fratelli ancora pe' strada
Sempre a contrattare
Perché in carcere fa freddo
Ma almeno si può mangiare
Quella foto è bella, ma era meglio col sorriso
Ci facciamo la guerra perché la pace fa schifo
Ricordo tutte quante le notti passate in giro
Ritornavamo a casa con le luci del mattino
Quella foto è bella, ma era meglio col sorriso
Ci facciamo la guerra perché la pace fa schifo
Ricordo tutte quante le notti passate in giro
Ritornavamo a casa con le luci del mattino
Oorlog en Vrede
Je wilde iemand zoals ik, die bang is zoals jij
Die nooit slaapt 's nachts, al jaren niet meer lacht
Zie je, soms denk ik dat we meer verdienen
Dan degene die aan de tafel praatte en in het leven stil bleef
Bij jou thuis ontbreekt het aan geld en er is ook geen liefde
Ik zou de wereld met je rondreizen, maar ik groet je op het station
Terwijl ik je aankijk, zeg je, Marco, sorry dat ik huil
Maar ik droom van de wolken en sta op het asfalt
Die foto is mooi, maar het was beter met een lach
We maken oorlog omdat vrede kut is
Ik herinner me al die nachten dat we rondhingen
We kwamen thuis met het ochtendgloren
Die foto is mooi, maar het was beter met een lach
We maken oorlog omdat vrede kut is
Ik herinner me al die nachten dat we rondhingen
We kwamen thuis met het ochtendgloren
Het is dat ik een klootzak ben
Ik vertrek en kom niet eens terug
Ik vertrek niet eens, weet niet of ik groet
Want elke minuut met jou is een dag waard, eh-ah
Je bril staat je een beetje groot
Ik ben een beetje bang om verliefd te worden
Ik heb overal stukjes van mijn hart achtergelaten
Ik die stil ben, jij die met me praat
Jij die me weet te bereiken
Ik een beetje verslagen, jij die me omarmt
Omdat je me weet te omarmen
Van mijn broers nog steeds op straat
Altijd aan het onderhandelen
Want in de gevangenis is het koud
Maar tenminste kan je er eten
Die foto is mooi, maar het was beter met een lach
We maken oorlog omdat vrede kut is
Ik herinner me al die nachten dat we rondhingen
We kwamen thuis met het ochtendgloren
Die foto is mooi, maar het was beter met een lach
We maken oorlog omdat vrede kut is
Ik herinner me al die nachten dat we rondhingen
We kwamen thuis met het ochtendgloren