Summer
Do der sumer komen was
Und die bluomen durch daz gras
Wünneclîch entsprungen,
Und die vogel sungen.
Uf dem anger stuont ein boum
Dâ getroumte mir ein troum:
Ich was zuo dem brunnen
Gegangen von der sunnen.
Dô beduhte mich zehant,
Wie mir dienten elliu lant,
Und wie mîn sêle waere
Ze himmel ane swaere.
Do kam ich gegangen
Uf einen anger langen
Dâ ein küeler brunne entsprang
Durch den anger was sîn gang,
Dâ diu nahtigal wol sang.
Dô beduhte mich zehant,
Wie mir dienten elliu lant,
Und wie mîn sêle waere
Ze himmel ane swaere.
Ein vil wunder altez wîp,
Diu getrôste mir den lîp.
Die begunde ich eiden,
Dô begunde si mir bescheiden,
Waz der troum betiute.
Daz merkent, wîse liute:
Zwên und einer, daz sint drî,
Ouch sô seite si mir dâ bî,
Daz min dûme ein vinger sî.
Zomer
Toen de zomer kwam
En de bloemen door het gras
Vrolijk ontplooid,
En de vogels zongen.
Op de weide stond een boom
Waar ik een droom had:
Ik was naar de bron gegaan
Van de zon.
Toen dacht ik aan alles,
Hoe alle landen mij dienden,
En hoe mijn ziel was
Naar de hemel zonder zorgen.
Toen liep ik verder
Over een lange weide
Waar een koele bron ontsprong
Door de weide was zijn pad,
Waar de nachtegaal mooi zong.
Toen dacht ik aan alles,
Hoe alle landen mij dienden,
En hoe mijn ziel was
Naar de hemel zonder zorgen.
Een heel wonderlijk oud wijf,
Die mijn leven troostte.
Ik begon haar te eren,
Toen begon zij mij te waarderen,
Wat de droom betekende.
Dat merken, wijze mensen:
Twee en één, dat zijn drie,
Ook zo zij aan mijn zij,
Dat mijn duim een vinger zij.