395px

Bajo los tilos

Qntal

Unter der Linden

Under der linden an der heide,
dâ unser zweier bette was,
dâ muget ir vinden schône beide
gebrochen bluomen unde gras.
Vor dem walde in einem tal, tandaradei,
schône sanc diu nahtegal.

Ich kam gegangen zuo der ouwe:
dô was mîn friedel komen ê.
Dâ ward ich empfangen, hêre frouwe,
daz ich bin saelic iemer mê.
Kuster mich? wol tûsentstunt: tandaradei,
seht wie rôt mir ist der munt.

Dô het er gemachet alsô rîche
von bluomen eine bettestat.
Des wirt noch gelachet inneclîche,
kumt iemen an daz selbe pfat.
Bî den rôsen er wol mac, tandaradei,
merken wâ mirz houbet lac.

Daz er bî mir laege, wessez iemen
(nu enwelle got!), sô schamt ich mich.
Wes er mit mir pflaege, niemer niemen
bevinde daz, wan er und ich.
Und ein kleinez vogellîn: tandaradei,
daz mac wol getriuwe sîn.

Bajo los tilos

Bajo los tilos en el brezal,
donde estaba nuestra cama,
allí podrán encontrar hermosos ambos
flores y hierba cortadas.
Ante el bosque en un valle, tandaradei,
hermoso cantaba el ruiseñor.

Yo fui caminando hacia el prado:
allí mi amado había llegado antes.
Allí fui recibida, noble dama,
para ser feliz por siempre jamás.
¿Me besó? mil veces: tandaradei,
miren qué rojos están mis labios.

Él había hecho tan ricamente
un lecho de flores.
De esto aún se ríe alegremente,
cuando alguien llega al mismo sendero.
Entre las rosas él puede bien,
tomar nota de dónde yace mi cabeza.

Que él yaciera junto a mí, que alguien lo supiera
(¡que Dios no lo quiera!), me avergoncé.
Lo que él y yo compartimos, nadie jamás
lo descubrirá, excepto él y yo.
Y un pequeño pajarillo: tandaradei,
que puede ser muy fiel.

Escrita por: