De gek
Een gek liep op straat
In zijn nachtgewaad
En kon het met zichzelf goed vinden
Hij zong zijn eigen lied
Hij sloeg zijn eigen maat
En liet zich door de wereld niet binden
Hij danste zijn eigen vrolijke dans
En droeg op zijn hoofd een bloemenkrans
Hij zong in de wolken
Hij zong in de wind
Je kon hem al van verre horen
Hij plukte viooltjes
Voor ieder kind
Hij liet zich door geen mens verstoren
De kinderen lachten en gaven hem een douw
Maar hij zei: Ik ben de koning voor jou
Hij zong in de sloppen
En stegen van de stad
In de buurten waar mensen hem kenden
De een gaf hem dit
En de ander gaf hem dat
Omdat ze zijn liedjes herkenden
Hij ging nergens heen en hij kwam nergens vandaan
Je zag hem komen en je zag hem weer gaan
Ver van onze wereld
Ver van ons verdriet
Ver van ons dagelijks leven
En daarom is gek zijn
Zo gek nog niet
Dat geluk is niet een ieder gegeven
Kijk hoe hij loopt, hoe hij danst op de straat
Met zijn bloemenkrans, in zijn nachtgewaad
El loco
Un loco caminaba por la calle
En su bata de noche
Y se llevaba bien consigo mismo
Él cantaba su propia canción
Marcaba su propio ritmo
Y no se dejaba atar por el mundo
Él bailaba su propia danza alegre
Y llevaba una corona de flores en la cabeza
Él cantaba en las nubes
Él cantaba en el viento
Se le podía escuchar desde lejos
Él recogía violetas
Para cada niño
No se dejaba perturbar por nadie
Los niños se reían y le empujaban
Pero él decía: Yo soy el rey para ti
Él cantaba en los callejones
Y en los tejados de la ciudad
En los barrios donde la gente le conocía
Uno le daba esto
Y otro le daba aquello
Porque reconocían sus canciones
Él no iba a ningún lado y no venía de ningún lugar
Lo veías llegar y luego irse
Lejos de nuestro mundo
Lejos de nuestra tristeza
Lejos de nuestra vida cotidiana
Y por eso ser loco
No es tan loco
Esa felicidad no es para todos
Mira cómo camina, cómo baila en la calle
Con su corona de flores, en su bata de noche