Meneer Koek
Meneer Koek die zat rustig en tevreden op het terras
Toch kon hij de onrust in zijn handen niet verhelen
Meneer Koek kon plotseling soms de neiging niet weerstaan
Om zomaar onverwacht een vreemde in 't voorbijgaan te gaan strelen
Hij bloeide dan van liefde, aaide 'm teder op de wang
De ander zei geschrokken dat hem zoiets ging vervelen
Meneer Koek straalde hem toe en zei: Heel even, het duurt niet lang
De ander zei: Ja, u maakt me niet gelukkig, alleen bang
Meneer Koek stond vredig wat te wachten op de tram
Kocht een kaartje bij de conductrice van lijn 7
Toen ze het wisselgeld gaf, voelde hij haar hand en o
Toen streelde hij haar neus heel vluchtig, stond even te beven
Ze keek hem sullig aan, ze had het niet begrepen
Hij wilde toch alleen maar wat troost en liefde geven
Hij streek onder haar kinnetje en lachte haar maar toe
Maar ze trok nijdig de hendel over en zei alleen maar: boe
Ach broze, breekloze tederheid
Wint zoveel meer dan de grote gebaren
Heb je te veel, dan moet je 't bewaren
Eens komt de tijd, eens komt de tijd
Meneer Koek zat in de schouwburg netjes op de eerste rij
Naast hem zat een dikke heer wat lui en lodderig te slapen
Op het toneel weerklonk een kus, meneer Koek keek plotseling
Smeltend naar zijn buurman, die met grof geschut wat woest begon te gapen
Hij gaf hem een klein steuntje en trok zijn jasje recht
En streelde zacht zijn kale bol en zoemde een klein liedje
De dame aan zijn andere zijde stootte haar vriendin aan
En kraaide in de stille zaal hoestend, proestend: Dat is een mietje
Meneer Koek ging 's morgens zwemmen in het vroege Marnix-bad
Hij deelde 't stille water met een huisvrouw die wou duiken
Ze dook onder hem door, kwam niet meer boven
Meneer Koek voelde in de nattigheid zijn tederheid ontluiken
De badman kwam haar redden, meneer Koek dreef op zijn rug
En wachtte op het droge om ze samen te verwennen
Eenmaal veilig aan de kant sloeg hij zijn handdoek om hen heen
En streelde haar heel lief, maar ze duwden hem weer terug in 't water
Ach broze, breekloze tederheid
Wint zoveel meer dan de grote gebaren
Heb je te veel, dan moet je 't bewaren
Eens komt de tijd, eens komt de tijd
Meneer Koek had een groot hart, maar toch bleef hij altijd alleen
De liefkozingen werden door de mensen niet begrepen
Het liefst sloot hij zich op, hij kwam nauwelijks meer op straat
Om zich niet meer door zijn opwellingen mee te laten slepen
Als u hem ooit herkent als hih 's nachts schuifelt door de straat
Zeg dan gewoon: "Dag meneer Koek" en laat u rustig strelen
En weest u maar niet bang om zijn geheim samen te delen
Want u maakt een mens gelukkig en het duurt heus niet zo lang
Señor Galleta
Señor Galleta estaba sentado tranquilamente y satisfecho en la terraza
Aun así, no podía ocultar la inquietud en sus manos
A veces, Señor Galleta no podía resistir el impulso repentino
De acariciar a un extraño al pasar sin previo aviso
Entonces florecía de amor, acariciándolo tiernamente en la mejilla
El otro, sorprendido, decía que eso le aburría
Señor Galleta le sonreía y decía: Solo un momento, no dura mucho
El otro decía: Sí, no me haces feliz, solo me asustas
Señor Galleta esperaba pacíficamente el tranvía
Compró un boleto al revisor de la línea 7
Cuando le dio el cambio, sintió su mano y oh
Entonces acarició su nariz brevemente, temblando un poco
Ella lo miró confundida, no entendía
Él solo quería dar consuelo y amor
Le acarició debajo de la barbilla y le sonrió
Pero ella tiró de la palanca enojada y solo dijo: ¡buu!
Oh frágil, inquebrantable ternura
Gana mucho más que los grandes gestos
Si tienes demasiado, debes guardarlo
Llegará el momento, llegará el momento
Señor Galleta estaba en el teatro, sentado en la primera fila
A su lado, un hombre gordo dormitaba perezosamente
En el escenario sonaba un beso, Señor Galleta de repente
Se derretía viendo a su vecino, que con brusquedad comenzaba a bostezar
Le dio un pequeño empujón y arregló su chaqueta
Y acarició su cabeza calva suavemente y tarareó una canción
La dama a su otro lado empujó a su amiga
Y en la sala silenciosa gritó tosiendo: ¡Ese es un marica!
Señor Galleta iba a nadar por las mañanas en la temprana piscina Marnix
Compartió el agua tranquila con una ama de casa que quería bucear
Ella pasó por debajo de él, no volvió a salir
Señor Galleta sintió cómo su ternura florecía en la humedad
El salvavidas la rescató, Señor Galleta flotaba de espaldas
Y esperaba en tierra firme para consentirlos juntos
Una vez a salvo en la orilla, les envolvió con su toalla
Y los acarició muy dulcemente, pero ellos lo empujaron de vuelta al agua
Oh frágil, inquebrantable ternura
Gana mucho más que los grandes gestos
Si tienes demasiado, debes guardarlo
Llegará el momento, llegará el momento
Señor Galleta tenía un gran corazón, pero siempre estaba solo
Las muestras de cariño no eran comprendidas por la gente
Prefería encerrarse, apenas salía a la calle
Para no dejarse llevar por sus impulsos
Si alguna vez lo reconocen mientras deambula por la calle de noche
Simplemente digan: 'Hola Señor Galleta' y déjense acariciar tranquilamente
Y no teman compartir su secreto
Porque hacen feliz a una persona y no dura tanto