Morgencafé
Ze komen een voor een op het plein tussen licht en donker
Het plein ligt mateloos alleen te wachten op hun komst
Ze komen in 't geheim om te ontsnappen aan de nacht
Omdat ergens een leeg bed of een luchtbed of geen bed op hen wacht
Er is een licht op het plein, dat altijd gloeit in de mist
Daar is de haven van de mensen van de morgen
Het cafe waar het veilig is en geborgen
En waar de waanzinnige behoefte aan warmte en liefde
In dit open uur voor niemand wordt verborgen
Het cafe van Riekje heet De Valkuil In De Tijd
Achter de bar schalt haar stem over de stad
Ze overstemt de wekkers en de start van het verkeer
Ze lacht voor allen de angst weg
Voor de deur naar de buitenwereld
Want straks moet ze sluiten
Maar morgen is ze er weer
Een voor een verlaten ze
Het plein in de zon
En banen zich een weg
Door after-shave en aktentassen
De tegenliggers zijn weer geschoren en gewassen
Dus ze nemen weer de draad op
Waar alles begon
Café Mañanero
Van llegando uno a uno a la plaza entre la luz y la oscuridad
La plaza yace solitaria esperando ansiosa su llegada
Llegan en secreto para escapar de la noche
Porque en algún lugar les espera una cama vacía, un colchón de aire o ninguna cama
Hay una luz en la plaza que siempre brilla en la neblina
Ahí está el refugio de la gente de la mañana
El café donde se sienten seguros y protegidos
Y donde la necesidad desesperada de calor y amor
En esta hora abierta para todos no se oculta
El café de Riekje se llama El Pozo en el Tiempo
Detrás de la barra su voz resuena por la ciudad
Supera a los despertadores y al inicio del tráfico
Ella ahuyenta el miedo de todos
Frente a la puerta hacia el mundo exterior
Porque pronto tendrá que cerrar
Pero mañana estará de vuelta
Uno a uno se van
De la plaza al sol
Y se abren paso
Entre lociones y maletines
Los que vienen de frente están afeitados y limpios
Así que retoman su camino
Donde todo comenzó