Psalm 88
Ik derf mijn vrienden tot mijn straf
Ze zijn vervreemd van mededogen
Ik ben een gruwel in hun ogen
Gij wendt hen allen van mij af
Een bange kerker doet mij zuchten
Ik kan de banden niet ontvluchten
Waarom is dat gij mij verstoot
Waarom verbergt gij uw gunstrijke ogen
Ik was van jeugd af neergebogen
Bedrukt en worstelend met de dood
Ik moet vol angst uw gramschap dragen
Ik ben vol twijfel en verslagen
Gij hebt een metgezel, een vriend
Van mij verwijderd in mijn lijden
Zodat mijn ziel, hoe ze ook moet strijden
Bij niemand hulp of bijstand vindt
Zoeken vergeefs, moet eenzaam wenen
Al mijn bekenden zijn verdwenen
Zoeken vergeefs, moet eenzaam wenen
Al mijn bekenden zijn verdwenen
Salmo 88
Ik derf mijn vrienden tot mijn straf
Ellos se han alejado de la compasión
Soy una abominación a sus ojos
Tú los alejas a todos de mí
Una cárcel aterradora me hace suspirar
No puedo escapar de las cadenas
¿Por qué me rechazas?
¿Por qué escondes tus ojos misericordiosos?
Desde mi juventud he estado abatido
Afligido y luchando con la muerte
Debo soportar tu ira con miedo
Estoy lleno de dudas y derrotado
Has alejado a un compañero, un amigo
De mí en mi sufrimiento
Así que mi alma, aunque luche
No encuentra ayuda o apoyo en nadie
Busca en vano, debe llorar en soledad
Todos mis conocidos han desaparecido
Busca en vano, debe llorar en soledad
Todos mis conocidos han desaparecido