395px

La Ville d'Amsterdam

Rapalje

De Stad Amsterdam

In de stad Amsterdam, waar de zeelieden lallen
Tot hun nachtmerries schallen over oud Amsterdam
In de stad Amsterdam, waar de zeelieden, dronken
Als een wimpel zo lam, in de dokken gaan ronken
In de stad Amsterdam, waar de zeeman verzuipt
Vol van bier en van gram, als de morgen ontluikt
In de stad Amsterdam, waar de zeeman ontwaakt
Als de warmte weer blaakt over Damrak en Dam

In de stad Amsterdam, waar de zeelieden bikken
Zilv'ren haringen slikken, bij de staart uit de hand
Van de hand in de tand, smijten zij met hun knaken
En ze zullen hem raken als een kat in het want
En ze stinken naar aal, in hun grof blauwe truien
En ze stinken naar uien, daarmee doen zij hun maal
Na hun maal staan zij op om hun broek dicht te knopen
En dan gaan ze weer lopen en het boert in hun krop

In de stad Amsterdam, waar de zeelieden zwieren
En de meiden versieren, buik aan buik, lekker klam
En ze draaien hun wals als een wentelende zon
Op de klank, dun en vals, van een accordeon
En zo rood als een kreeft happen zij naar wat lucht
Tot opeens met een zucht de muziek het begeeft
Met een air van gewicht voeren zij met wat spijt
Dan hun Mokumse meid weer terug in het licht

In de stad Amsterdam waar de zeelieden zuipen
En maar zuipen en maar zuipen en daarop nog eens zuipen
Zuipen op het geluk van een hoer van de Wallen
Op een Hamburgse hoer, nou ja, van een goed stuk
Van een slet die zichzelf in haar deugd heeft geschonken
Voor een gulden of elf en dan zijn ze goed dronken
Met hun wankelende lijven lozen zij dan hun drank
En ze pissen zoals ik jank om de ontrouw der wijven

In de stad Amsterdam
In de stad Amsterdam
In de stad Amsterdam
In de stad Amsterdam

La Ville d'Amsterdam

Dans la ville d'Amsterdam, où les marins chantent
Jusqu'à ce que leurs cauchemars résonnent sur l'ancienne Amsterdam
Dans la ville d'Amsterdam, où les marins, ivres
Comme un drapeau au vent, dans les docks vont ronfler
Dans la ville d'Amsterdam, où le marin se noie
Plein de bière et de coke, quand le matin se lève
Dans la ville d'Amsterdam, où le marin se réveille
Quand la chaleur revient sur le Damrak et le Dam

Dans la ville d'Amsterdam, où les marins picolent
Avalent des harengs argentés, par la queue à la main
De la main à la bouche, ils balancent leur fric
Et ils vont le toucher comme un chat dans le vent
Et ils puent l'anguille, dans leurs gros pulls bleus
Et ils puent l'oignon, avec ça ils se nourrissent
Après leur repas, ils se lèvent pour fermer leur braguette
Et puis ils repartent en marchant, et ça gargouille dans leur gosier

Dans la ville d'Amsterdam, où les marins dansent
Et les filles s'emballent, ventre contre ventre, bien collants
Et ils tournent leur valse comme un soleil qui tourne
Au son, fin et faux, d'un accordéon
Et aussi rouge qu'une écrevisse, ils cherchent un peu d'air
Jusqu'à ce qu'avec un soupir, la musique s'arrête
Avec un air de regret, ils ramènent avec un peu de peine
Alors leur fille d'Amsterdam à la lumière

Dans la ville d'Amsterdam où les marins picolent
Et picolent encore et encore, et encore picolent
Picolent à la santé d'une pute des quais
D'une pute de Hambourg, enfin, d'un bon morceau
D'une traînée qui s'est offerte à elle-même
Pour un florin ou onze, et là ils sont bien bourrés
Avec leurs corps chancelants, ils lâchent leur alcool
Et ils pissent comme je pleure sur l'infidélité des femmes

Dans la ville d'Amsterdam
Dans la ville d'Amsterdam
Dans la ville d'Amsterdam
Dans la ville d'Amsterdam

Escrita por: