A Passo Lento
Luna piena questa notte illumina la danza
di pensieri che girano liberi liberi
anche la mia mente vola per mediare la distanza
che c'è da qui a lei.
Cosa starà facendo in questo momento, mentre canto
e mi chiedo "chissà sentirà quello che sto sentendo?"
Luna piena questa notte splendida compagna
allevia la mancanza generata dalla lontananza
ma il mio pensiero parte ancora
e spero arriverà da
lei che sta distante, chissà quante storie sta incontrando
ma se vorrà, se un giorno vorrà, luna ricordale che,
Io la porterò a vedere dove nasce il vento
se camminerà al mio fianco, passo dopo passo, a passo lento, a passo lento.
Luna amica luna, quando la rivedrò,
le voglio dire che come lei nessuna mi sta vivendo dentro
e tu, se puoi, portale, anche se solo per un attimo veloce
la mia voce adesso ovunque l'accompagna il suo respiro,
luna da lassù proteggile i suoi sogni e vegliale il cammino.
Luna sta arrivando l'alba sulla via e dovrò rinunciare alla tua compagnia,
aspetterò pazientemente che ritornerai nel cielo,
quando il velo della notte avvolgerà di nuovo i miei pensieri,
e la tua luce darà ancora forza alla mia voce, per dirle che,
Io la porterò a vedere dove nasce il vento,
se camminerà al mio fianco, passo dopo passo, a passo lento, a passo lento.
Langzaam Stapje
Volle maan, deze nacht verlicht de dans
van gedachten die vrij, vrij rondzwerven.
Ook mijn geest vliegt om de afstand te overbruggen
van hier naar haar.
Wat zal ze op dit moment doen, terwijl ik zing
en me afvraag: "Zou ze voelen wat ik voel?"
Volle maan, deze nacht, prachtige metgezel,
verlicht het gemis dat de afstand met zich meebrengt.
Maar mijn gedachten vertrekken weer
en ik hoop dat ze zal aankomen bij
haar die ver weg is, ik vraag me af hoeveel verhalen ze tegenkomt,
maar als ze wil, als ze op een dag wil, maan, herinner haar dan dat,
Ik zal haar meenemen om te zien waar de wind begint,
als ze naast me zal lopen, stap voor stap, langzaam, langzaam.
Maan, vriend maan, wanneer zal ik haar weer zien,
ik wil haar zeggen dat niemand zoals zij in mij leeft.
En jij, als je kunt, breng haar, ook al is het maar voor een snel moment,
mijn stem gaat nu overal met haar adem mee,
maan, van daarboven, bescherm haar dromen en waak over haar pad.
Maan, de dageraad komt eraan op de weg en ik moet jouw gezelschap opgeven,
ik zal geduldig wachten tot je weer aan de hemel verschijnt,
wanneer het doek van de nacht opnieuw mijn gedachten omhult,
en jouw licht weer kracht geeft aan mijn stem, om haar te zeggen dat,
Ik zal haar meenemen om te zien waar de wind begint,
als ze naast me zal lopen, stap voor stap, langzaam, langzaam.