395px

Nachtigalenlaan

RAYE

Nightingale Lane.

This is a song about the greatest heartbreak I have ever known
This song is called Nightingale Lane

On a street in the South London suburbs
Where my first love kissed me goodbye
His lips were thin (thin) and beer-stained (beer-stained) and tear-stained
Was a pain that made me colder now
After the oceans I cried, I'm made of steel
Just floating now, mm-mm

But when I drive (when I drive) down this road (down this, oof)
I reminisce (lose my mind), I drive slow
I've let him go now (I, I, I), just see a ghost town
And sometimes at red lights (with closed eyes)
I tell myself, I dare myself
To go on, just say

Somebody loved me once (loved me once)
And someday, somebody will again
Like the way you loved me (take me back in your arms, oh, my love, just tonight)
On Nightingale Lane (Nightingale Lane, Nightingale Lane)
Although we never made it, stranger, you showed me it's true
I'm capable of loving someone the way I loved you
It was right there (and it was), early June (right next to)
Next to Old Park Avenue (on Nightingale Lane)
Standing in the rain, I watched him walk away
Da-da, woah-woah

Took me long, hard years to get over you
It was an aching I refuse to feel again
And looking back now
We never were quite right for each other, baby
But in the absence of passion in my life
I remember how alive love once was

And I sigh when I drive (when I drive, when I drive)
Down this road, yeah (down this, oof)
I reminisce (lose my mind), I drive slow
I've let him go now (I, I, I), just see a ghost town
And sometimes at red lights (with closed eyes)
I tell myself, in fact, I dare myself
To go on, just say it

Somebody loved me once (loved me once)
Someday, somebody will again
Like the way you loved me (take me back in your arms, oh, my love, just tonight)
On Nightingale Lane (Nightingale Lane, Nightingale Lane)
And though we never made it, stranger, you showed me it's true
I'm capable of loving someone the way I loved you
It was right there (and it was), in June (right next to)
Next to Old Park Avenue (on Nightingale Lane)
Standing in the rain, I watched him walk away
Yeah-yeah-yeah, ayy, yeah-yeah, da-da-da-ayy

I've, I've dabbled in love since
Maybe every other summer
It never lasts long
They never stick around
I'm made of steel now (I'm made of steel)
I believe someday, someone gon' come along
And knock them walls down (down, down)
And knock them walls down (knock them walls down)

When I drive down this road (road)
I'm reminded, though I've let him go now
Right here in this ghost town
Right here on this ground is where
Someone once loved me
And someday, someone will again
Someone will
I know, I know it, I know it
Someone will love me
Like the way you loved me
On Nightingale Lane

Nachtigalenlaan

Dit is een lied over de grootste hartzeer die ik ooit heb gekend
Dit lied heet Nachtigalenlaan

Op een straat in de buitenwijken van Zuid-Londen
Waar mijn eerste liefde me gedag kuste
Zijn lippen waren dun (dun) en bier- en tranenbevlekt (bier- en tranenbevlekt)
Was een pijn die me nu kouder maakte
Na de oceanen die ik heb gehuild, ben ik van staal
Gewoon drijvend nu, mm-mm

Maar als ik rijd (als ik rijd), langs deze weg (langs deze weg, ooh)
Denk ik terug (verlies mijn verstand), ik rijd langzaam
Ik heb hem nu losgelaten (ik, ik, ik), zie alleen een spookstad
En soms bij rode lichten (met gesloten ogen)
Zeg ik tegen mezelf
Ik daag mezelf uit om door te gaan, gewoon zeggen

Iemand heeft ooit van me gehouden (van me gehouden)
En op een dag zal iemand dat weer doen
Zoals jij van me hield (neem me terug in je armen, hou me goed, gewoon vanavond)
Op Nachtigalenlaan (Nachtigalenlaan, Nachtigalenlaan)
Hoewel we het nooit hebben gemaakt
Vreemde, je toonde me dat het waar is
Ik ben in staat om iemand te liefhebben zoals ik jou heb liefgehad
Het was daar (en het was) begin juni (vlak naast)
Naast Old Park Avenue (op Nachtigalenlaan)
Staande in de regen, keek ik hem wegwandelen
Da-da, woah-woah

Het heeft me lange, zware jaren gekost om over jou heen te komen
Het was een pijn die ik weiger opnieuw te voelen
En nu ik terugkijk
We waren nooit echt goed voor elkaar, schat
Maar in de afwezigheid van passie in mijn leven
Herinner ik me hoe levendig de liefde ooit was

En ik zucht als ik rijd (als ik rijd, als ik rijd)
Langs deze weg, ja (langs deze weg)
Denk ik terug (verlies mijn verstand), ik rijd langzaam
Ik heb hem nu losgelaten (ik, ik, ik), zie alleen een spookstad
En soms bij rode lichten (met gesloten ogen)
Zeg ik tegen mezelf
Eigenlijk daag ik mezelf uit om door te gaan, gewoon zeggen

Iemand heeft ooit van me gehouden (van me gehouden)
Op een dag zal iemand dat weer doen
Zoals jij van me hield (neem me terug in je armen, hou me goed, gewoon vanavond)
Op Nachtigalenlaan (Nachtigalenlaan, Nachtigalenlaan)
En hoewel we het nooit hebben gemaakt
Vreemde, je toonde me dat het waar is
Ik ben in staat om iemand te liefhebben zoals ik jou heb liefgehad
Het was daar (en het was) in juni (vlak naast)
Naast Old Park Avenue (op Nachtigalenlaan)
Staande in de regen, keek ik hem wegwandelen

Ja-ja-ja, ayy, ja-ja, da-da-da-ayy
Ik heb, ik heb met de liefde geklooid sinds
Misschien elke andere zomer
Het duurt nooit lang
Ze blijven nooit hangen
Ik ben nu van staal (ik ben van staal)
Ik geloof dat op een dag iemand zal komen
En die muren omver zal halen (omver, omver)
En die muren omver zal halen (omverhalen)

Als ik rijd
Langs deze weg
Word ik eraan herinnerd dat
Ik heb hem nu losgelaten
Hier in deze spookstad
Hier op deze grond is waar
Iemand ooit van me hield
En op een dag zal iemand dat weer doen
Iemand zal, iemand zal
Ik weet het, ik weet het, ik weet het
Iemand zal van me houden
Iemand zal van me houden zoals jij van me hield
Op Nachtigalenlaan

Escrita por: Raye, Tom Richards, Chris Hill