L'hôtel du rendez-moi ça
Quand elle s'approcha de lui
Langoureuse fille de nuit
Elle tendit les bras et dit
Tu viens chéri?
Ils marchèrent sur les boulevards
Les gens les croisèrent sans les voir
Amants d'un soir, amants perdus
Au gré des rues
A l'hôtel du rendez-moi ça
Une chambre on leur loua
Un p'tit moment ou toute la nuit
C'est le même prix
Elle monta devant, lui derrière
Cinq étages et pas de lumière
La chambre, la chaise puis le lit
Un paradis
Alors elle lui a dit tout bas
Rends-moi tout ça, rends-moi tout ça
Et lui sans larmes lui rendit
Toute sa vie
Il rendit ses décorations
Sa montre, sa bonne réputation
Son carnet d'chèques, ses souvenirs
Sans un soupir
Rendit l'amour de ses quinze ans
La petite fille aux gants blancs
Le ballon rouge dans le ciel bleu
Les jours heureux
Et quand il fut nu comme un ver
Sans mémoire et sans pull-over
La dame tendrement lui a dit
Bonsoir chéri
Et l'homme s'est endormi
Het hotel van ontmoetingen
Toen ze naar hem toe kwam
Verleidelijke meid van de nacht
Stak ze haar armen uit en zei
Kom je, schat?
Ze liepen over de boulevards
De mensen kruisten hun pad zonder hen te zien
Liefhebbers voor een nacht, verloren geliefden
In de straten
In het hotel van ontmoetingen
Huurden ze een kamer
Een klein moment of de hele nacht
Hetzelfde tarief
Zij ging voorop, hij erachter
Vijf verdiepingen zonder licht
De kamer, de stoel en dan het bed
Een paradijs
Toen zei ze zachtjes tegen hem
Geef me dat allemaal terug, geef me dat allemaal terug
En hij gaf zonder tranen terug
Heel zijn leven
Hij gaf zijn onderscheidingen terug
Zijn horloge, zijn goede reputatie
Zijn cheque boek, zijn herinneringen
Zonder een zucht
Gaf de liefde van zijn vijftien jaar terug
Het meisje met de witte handschoenen
De rode ballon in de blauwe lucht
De gelukkige dagen
En toen hij naakt was als een worm
Zonder geheugen en zonder trui
Zei de dame teder tegen hem
Goedenavond, schat
En de man viel in slaap
Escrita por: Jean-Pierre Moulin