395px

De Bruid

Serge Reggiani

La maumariée

Maumariée, oh maumariée
Quand ils t'ont trouvée
Si blanche et dorée
Blonde blonde blonde
Maumariée, oh maumariée
Quand ils t'ont trouvée noyée

Dans le courant
Entre tes draps de mousse
Dans le courant
Les yeux fermés si douce
Comme un jardin de fleurs
Comme un jardin
Saccagé par l'orage
Comme un jardin
Comme une fleur sauvage
Tu fuyais ton malheur
Entre deux eaux
Entre deux eaux

Et j'étais là, moi
J'étais là
Inutile et vain
Avec mes deux mains
Imbécile et froid
Avec mes deux bras
Avec tout mon corps
Qui regrette encore
Maumariée
Je t'aurais consolée
Moi, maumariée
Que j'aurais su t'aimer

Et tous les hommes qui sont là
T'auraient ouvert portes et bras
Tous auraient voulu empêcher
Cet irrémédiable péché
Toi si blonde, maumariée
Toi si blonde, mal aimée

Maumariée, oh maumariée
Quand tu t'es sauvée
Si blanche et dorée
Blonde blonde blonde
Maumariée, oh maumariée
Quand tu as désespéré

Ne pouvais-tu
Ne pouvais-tu m'attendre
Ne pouvais-tu
A cet instant comprendre
Que je courais vers toi
Que je courais
Comme vers une source
Ignorant que ma course
Me conduisait là-bas
Au bord de l'eau
Au bord de l'eau

Et je suis là, moi
Je suis là
Avec mes deux mains
Qui ne tiennent rien
Ton image en moi
Qui ne s'en va pas
Avec tout mon corps
Qui regrette encore
Maumariée
Jamais je n'oublierai
Moi, maumariée
Que j'aurais pu t'aimer

Maumariée, oh maumariée
Quand ils t'ont trouvée
Si blanche et dorée
Blonde blonde blonde blonde blonde

De Bruid

Bruid, oh bruid
Toen ze je vonden
Zo wit en goud
Blond blond blond
Bruid, oh bruid
Toen ze je vonden, verdronken

In de stroom
Tussen je schuimige lakens
In de stroom
Met je ogen dicht, zo zacht
Als een bloemenveld
Als een tuin
Verwoest door de storm
Als een tuin
Als een wilde bloem
Je ontvluchtte je ongeluk
Tussen twee wateren
Tussen twee wateren

En ik was daar, ik
Ik was daar
Nutteloos en tevergeefs
Met mijn twee handen
Dom en koud
Met mijn twee armen
Met heel mijn lichaam
Dat nog steeds spijt
Bruid
Ik had je getroost
Ik, bruid
Als ik je had kunnen liefhebben

En alle mannen die daar zijn
Hadden je deuren en armen geopend
Iedereen had willen voorkomen
Deze onomkeerbare zonde
Jij zo blond, bruid
Jij zo blond, niet geliefd

Bruid, oh bruid
Toen je wegliep
Zo wit en goud
Blond blond blond
Bruid, oh bruid
Toen je wanhopig was

Kon je niet
Kon je niet op me wachten
Kon je niet
Op dat moment begrijpen
Dat ik naar je toe rende
Dat ik rende
Als naar een bron
Onwetend dat mijn race
Me daarheen leidde
Aan de waterkant
Aan de waterkant

En ik ben hier, ik
Ik ben hier
Met mijn twee handen
Die niets vasthouden
Jouw beeld in mij
Dat niet verdwijnt
Met heel mijn lichaam
Dat nog steeds spijt
Bruid
Ik zal je nooit vergeten
Ik, bruid
Als ik je had kunnen liefhebben

Bruid, oh bruid
Toen ze je vonden
Zo wit en goud
Blond blond blond blond blond

Escrita por: Anne Sylvestre