Le monsieur qui passe
Je voudrais être ce monsieur qui passe
Ce monsieur qui passe sans se presser
Il a le charme des princes de race
Qu'on a mis au monde tout habillés
Costume en lin, chemise en soie
Cravate à pois, chaussures en daim
Ce monsieur-là connaît bien son solfège
Il joue comme un Chopin des Nocturnes en arpège
Coupe au rasoir, ongles soignés
Montre en sautoir, parfum discret
Ce monsieur-là a la taille rêvée
Pour marcher dans la foule sans lever le nez
Et je voudrais être ce monsieur qui passe
Ce monsieur qui passe et ne me voit pas
Avoir ce regard où je ne vois trace
Du regret de qui, de l'ennui de quoi
Qu'il me fait envie, que je voudrais être
Ce monsieur qui passe et qui n'est pas moi
Moi dont je suis las, dans qui je m'empêtre
Que je n'aime pas
Je voudrais être ce monsieur qui passe
Il a le sourire des gens satisfaits
Et dans sa tête d'où rien ne dépasse
Tout est à sa place, tout est rangé
Voiture de sport, ski à Morzine
Yacht aux Açores, le grand standing
Je quitte tout, je veux vivre sa vie
Et puis j'offre la mienne à n'importe quel prix
Museau fripé, nez en avant
Sourcils fâchés, les yeux tombants
Mes folies douces et mes peines de cœur
Allez, je brade tout, le pire et le meilleur
Que je voudrais être ce monsieur qui passe
Ce monsieur qui passe et qui ne sait rien
Rien de mes espoirs, rien de mes angoisses
Rien de mes révoltes serrées dans mes poings
Je veux une vie où tout soit limpide
Où ne traînent pas tant des chiens perdus
Tant d'étés fanés, tant de chambres vides
Tant d'amours déçues
Ça y est C'est moi lui, je passe à sa place
Ma peau se défroisse, je deviens charmant
Qu'est-ce que c'est vaste, enfin j'ai de l'espace
Sa tête, ô miracle, me va comme un gant
J'garde ma Jaguar, j'mange chez Régine
J'commande à boire, je me sens in
J'ai plus d'idées, enfin je suis tranquille
Les idées, cher Edgar, c'est pour les imbéciles
Je rentre chez moi, enfin, chez lui
J'entends une voix: Bonsoir chéri
Non, pas sa femme Non, pas sa femme à lui
Non, pas sa femme, pas sa femme à lui
Je ne veux plus être ce monsieur qui passe
Et grand bien lui fasse d'être aussi beau
Je lui rends sa femme, ses tableaux de chasse
Je reprends mes billes, rendez-moi ma peau
Monsieur qui passez au regard tranquille
Comme je vous plains de n'être pas moi
Gardez votre cœur plein d'automobiles
Je garde le mien, je rentre chez moi
De man die voorbijloopt
Ik zou willen zijn die man die voorbijloopt
Die man die voorbijloopt zonder te haasten
Hij heeft de charme van edele prinsen
Die ter wereld zijn gekomen, helemaal gekleed
Linnen pak, zijden shirt
Gestippelde stropdas, suède schoenen
Die man kent zijn solfège goed
Hij speelt als een Chopin van Nocturnes in arpeggio
Scherpe coupe, verzorgde nagels
Zakhorloge, discrete geur
Die man heeft de ideale lengte
Om door de menigte te lopen zonder zijn neus op te tillen
En ik zou willen zijn die man die voorbijloopt
Die man die voorbijloopt en me niet ziet
Die blik hebben waarin ik geen spoor zie
Van spijt van wie, van verveling van wat
Die me jaloers maakt, die ik zou willen zijn
Die man die voorbijloopt en die niet ik ben
Ik, waar ik moe van ben, waarin ik verstrikt raak
Die ik niet leuk vind
Ik zou willen zijn die man die voorbijloopt
Hij heeft de glimlach van tevreden mensen
En in zijn hoofd waar niets uitsteken kan
Is alles op zijn plaats, alles is opgeruimd
Sportauto, skiën in Morzine
Jacht op de Azoren, de grote klasse
Ik laat alles achter, ik wil zijn leven leven
En dan bied ik het mijne aan voor elke prijs
Gekreukt snuitje, neus naar voren
Boze wenkbrauwen, hangende ogen
Mijn zoete dwaasheden en mijn liefdesverdriet
Kom op, ik bied alles te koop aan, het slechtste en het beste
Dat ik zou willen zijn die man die voorbijloopt
Die man die voorbijloopt en die niets weet
Niets van mijn hoop, niets van mijn angsten
Niets van mijn opstanden die in mijn vuisten zijn geklemd
Ik wil een leven waarin alles helder is
Waar niet zoveel verloren honden rondlopen
Zoveel verwelkte zomers, zoveel lege kamers
Zoveel teleurgestelde liefdes
Daar ga ik, ik ben hem, ik loop op zijn plek
Mijn huid wordt glad, ik word charmant
Wat is het groot, eindelijk heb ik ruimte
Zijn hoofd, oh wonder, past als een handschoen
Ik houd mijn Jaguar, ik eet bij Régine
Ik bestel te drinken, ik voel me goed
Ik heb geen ideeën meer, eindelijk ben ik rustig
Ideeën, beste Edgar, zijn voor idioten
Ik ga naar huis, eindelijk, naar zijn huis
Ik hoor een stem: Goedenavond schat
Nee, niet zijn vrouw, nee, niet zijn vrouw
Nee, niet zijn vrouw, niet zijn vrouw
Ik wil niet meer zijn die man die voorbijloopt
En wat een geluk voor hem dat hij zo mooi is
Ik geef zijn vrouw terug, zijn jachtstukken
Ik neem mijn knikkers terug, geef me mijn huid terug
Meneer die voorbijloopt met een rustige blik
Wat heb ik medelijden met u dat u niet ik bent
Houd uw hart vol met auto’s
Ik houd de mijne, ik ga naar huis
Escrita por: Alice Dona, Annie Noel