Le premier amour du monde
Le Soleil est venu
Et reparti cent mille fois
Depuis le jour du premier jour
Du premier amour
Le premier amour du monde?
C'était quand?
Et d'abord, comment se sont retrouvés
Comment se sont retrouvés
Le Ciel et l'Océan?
Il a pris sa main sans le savoir
Sans savoir où les menait la peur du premier soir
Il a pris son corps contre le sien
Sans savoir qu'un deuxième matin
Renaîtrait des cendres du premier matin
Ils ne savaient pas que d'autres jours
Suivraient le premier jour
Ils ne savaient pas que la naissance
La naissance engendre la vie
Et d'abord comment pouvaient-ils savoir
Comment pouvaient-ils savoir
Puisque les mots n'existaient pas
Puisque les mots n'existaient pas
Comment pouvaient-ils savoir
Que l'amour s'appellerait l'amour?
Ils ne savaient pas qu'ils inventaient
La vie et la mort et la lumière du mois de mai
Ils ne savaient pas que leurs enfants
Peupleraient la terre d'autres enfants
Ni que leurs cœurs allaient faire marcher le temps
Et ce soir en marchant
En marchant à contretemps de nos vingt ans
Nous faisons ce qu'ont fait longtemps
Longtemps des millions d'amants
Et je prie en pensant
A ce premier amour du monde
Que jamais ne vienne le jour
Du dernier amour
De eerste liefde van de wereld
De Zon is gekomen
En is honderdduizend keer weer vertrokken
Sinds de dag van de eerste dag
Van de eerste liefde
De eerste liefde van de wereld?
Wanneer was dat?
En eerst, hoe hebben ze elkaar gevonden
Hoe hebben ze elkaar gevonden
De Hemel en de Oceaan?
Hij nam haar hand zonder het te weten
Zonder te weten waar de angst van de eerste avond hen naartoe leidde
Hij drukte haar lichaam tegen het zijne
Zonder te weten dat een tweede ochtend
Zou herrijzen uit de as van de eerste ochtend
Ze wisten niet dat andere dagen
Zouden volgen na de eerste dag
Ze wisten niet dat de geboorte
De geboorte leven voortbrengt
En eerst, hoe konden ze weten
Hoe konden ze weten
Aangezien de woorden niet bestonden
Aangezien de woorden niet bestonden
Hoe konden ze weten
Dat liefde liefde zou heten?
Ze wisten niet dat ze aan het uitvinden waren
Het leven en de dood en het licht van mei
Ze wisten niet dat hun kinderen
De aarde zouden bevolken met andere kinderen
Of dat hun harten de tijd zouden laten verstrijken
En vanavond, terwijl we lopen
Tegen de tijd in van onze twintig jaar
Doen we wat miljoenen geliefden
Al heel lang hebben gedaan
En ik bid terwijl ik denk
Aan deze eerste liefde van de wereld
Dat de dag nooit zal komen
Van de laatste liefde
Escrita por: Jose Bartel / Eddy Marnay