395px

Vervloekt Kind

Serge Reggiani

Maudite enfant

De cette phrase de Baudelaire
Qui est sortie à pas de loup
Maudite Enfant gâtée
Dans une fête populaire
Il a fallu que je te trouve
Maudite Enfant glacée
Je vivais seul Boulevard du Spleen
Et fou de ton indiscipline
J'ai jeté mon passé
Tu a repeint mes murs en lilas
Et un beau jour tu n'es plus là
Il ne s'est rien passé

Simplement, les passants se sont tous arrêtés dans la rue
Simplement, les oiseaux se sont tous arrêtés dans le ciel
J'ai rangé ces images dans les tiroirs de ma raison
J'ai rangé ton visage dans les miroirs de ma maison
Simplement, les arbres se sont tous arrêtés de bouger
En même temps, les enfants se sont tous arrêtés de jouer
J'ai changé de maison en emportant le paysage
J'ai changé de raison, je n'ai plus le même visage

Je pouvais faire le tour du globe
Partout ton image restait
Prise dans chaque glace
Et ton ombre comme une robe
A tous mes gestes s'accrochait
Je me disais elle passe
Un soir de Lune où j'étais ivre
Où tu es rentrée à pas de louve
Maudite Enfant glacée
Et tu t'es glissée dans le lit
Attendant que je te découvre
Comme si de rien n'était

Simplement, les passants se sont mis à marcher dans la rue
Simplement, les oiseaux ont repris leurs allées et venues
Les oiseaux dans le ciel et moi je me disais c'est elle
Et si je ne la garde au moins, au moins je la regarde
Simplement, les arbres comme avant sous le vent ont dansé
En même temps que là-bas les enfants soudainement ont joué
Alors mon cher otage oubliant ton âge et ma peine
Ma femme, ma belle aubaine je me suis couché à tes pieds
Couché à tes pieds

Vervloekt Kind

Uit deze zin van Baudelaire
Die stilletjes naar buiten kwam
Vervloekt verwend kind
Op een volksfeest
Moest ik je vinden
Vervloekt ijskoud kind
Ik leefde alleen op de Boulevard van de Melancholie
En gek van jouw ongehoorzaamheid
Heb ik mijn verleden weggegooid
Jij hebt mijn muren in lila geschilderd
En op een mooie dag was je er niet meer
Er is niets gebeurd

Simpelweg, de voorbijgangers stopten allemaal op straat
Simpelweg, de vogels stopten allemaal in de lucht
Ik heb deze beelden opgeborgen in de lades van mijn verstand
Ik heb jouw gezicht opgeborgen in de spiegels van mijn huis
Simpelweg, de bomen stopten allemaal met bewegen
Tegelijkertijd stopten de kinderen allemaal met spelen
Ik ben van huis veranderd met het landschap mee te nemen
Ik ben van reden veranderd, ik heb niet meer hetzelfde gezicht

Ik kon de wereld rondreizen
Overal bleef jouw beeld
Vastgelegd in elke spiegel
En jouw schaduw als een jurk
Hing aan al mijn gebaren
Ik zei tegen mezelf, ze komt voorbij
Op een avond met de Maan waar ik dronken was
Waar jij als een wolf binnenkwam
Vervloekt ijskoud kind
En je gleed in bed
Wachtend tot ik je ontdekte
Alsof er niets aan de hand was

Simpelweg, de voorbijgangers begonnen weer te lopen op straat
Simpelweg, de vogels hervatten hun heen en weer gevlieg
De vogels in de lucht en ik zei tegen mezelf, dat is zij
En als ik haar niet kan houden, dan kijk ik in ieder geval naar haar
Simpelweg, de bomen dansten zoals vroeger in de wind
Tegelijkertijd speelden daar de kinderen plotseling weer
Dus mijn lieve gijzelaar, terwijl ik jouw leeftijd en mijn verdriet vergat
Mijn vrouw, mijn mooie kans, ging ik aan jouw voeten liggen
Liggend aan jouw voeten

Escrita por: