Caitlin's Dream (Summer Birds Are Leaving)
What doleful thoughts an absence brings
When one's so tired from longing
Thoughts banished in the daylight hours
At night time come a thronging.
The daily round of village life
No patience has for grieving.
The days grow short, the nights are long,
The summer birds are leaving.
Last night in dreams you were enrobed
Like Valentino's sheikh
Haremed girls lay languidly
On carpets at your feet,
And with each word
A tiny pearl tripped from your lips and fell
On desert ground. It rained today,
The children are all very well.
By boat and plane and camel train
I journeyed to your side.
One of your guards asked me my name
I swore I was your bride,
But unconvinced I had to beg
For them to let me through.
The Williams's send their regards.
Your friends at Browns ask after you.
I took your hand imploringly
As you lay in that tent
Seemingly ignoring me,
Despairing, patience spent.
I roared and screamed
And shook my fists beneath a desert moon.
The bills pile up as usual,
Please send a little money soon.
I cried let's leave this place my love,
A horse outside is waiting.
I'll carry you across the stream
From fame and fortune fleeting.
Then a skein of geese flew o'er the house,
The thunder of their wings
Awoke me from my dawn dark dreams,
What doleful thoughts an absence brings
Caitlin's Droom (Zomer Vogels Vertrekken)
Wat treurige gedachten brengt een afwezigheid
Wanneer je zo moe bent van verlangen
Gedachten verbannen in de daguren
's Nachts komen ze in drommen.
De dagelijkse sleur van het dorpsleven
Heeft geen geduld voor rouw.
De dagen worden kort, de nachten zijn lang,
De zomer vogels vertrekken.
Gisteravond in dromen was je gekleed
Als Valentino's sjeik
Haremmeisjes lagen loom
Op tapijten aan je voeten,
En met elk woord
Gleed er een klein pareltje van je lippen en viel
Op de woestijngrond. Het regende vandaag,
De kinderen zijn allemaal heel goed.
Per boot, vliegtuig en kamelenkaravaan
Reisde ik naar jouw zijde.
Een van je bewakers vroeg me mijn naam
Ik zwoer dat ik je bruid was,
Maar niet overtuigd moest ik smeken
Om me door te laten.
De Williams' sturen hun groeten.
Je vrienden bij Browns vragen naar je.
Ik nam je hand smekend
Terwijl je in die tent lag
Blijkbaar negerend,
Wanhopig, geduld op.
Ik brulde en schreeuwde
En schudde mijn vuisten onder een woestijnmaan.
De rekeningen stapelen zich op zoals gewoonlijk,
Stuur alsjeblieft snel wat geld.
Ik huilde laten we deze plek verlaten, mijn lief,
Een paard buiten wacht.
Ik zal je over de stroom dragen
Van roem en vluchtig fortuin.
Toen vloog een vlucht ganzen over het huis,
De donder van hun vleugels
Wakend uit mijn ochtenddonkere dromen,
Wat treurige gedachten brengt een afwezigheid.
Escrita por: Ralph McTell