Lettera Da Milano
Caro Gennaro,
grazie per la tua lettera affettuosa
con la quale me dice e turnà a Napoli
ma 'e riturnà ormai nunn'è cchiù cosa.
Tu 'o saje si songo o no napulitano
ma nun me pozzo movere 'a Milano.
'A nebbia? Ah, si sapisse che d' è 'a nebbia
quanno stò n'zieme 'a nnammurata mia
jammo abbracciate d'into 'a st'acqua e annese
e ce vasammo a ore mm'iez' 'a via.
I maccheroni?
E pure ccà ce stanno
non ci mancano mai, e a stu paese
c'è una specialità, che spesso 'a fanno…
e a chiammamo 'o risotto "a milanese".
Caro Gennaro,
quanno a braccetto c''a biondina mia
io le parlo d' 'o cielo e 'o mare e Napoli
tanno me piglia n' 'a malincunia.
Tanno vurria turnà a vasà a qualcuno
ma a Napoli nun tango cchiù a nisciuno…
Carta Desde Milán
Querido Gennaro,
gracias por tu cariñosa carta
en la que me dices que regresarás a Nápoles
pero regresar ya no es algo.
Tú sabes si soy o no napolitano
pero no puedo moverme a Milán.
¿La niebla? Ah, si supieras lo que es la niebla
cuando estoy junto a mi amada
nos abrazamos bajo esta agua y nos besamos
y nos perdemos por horas por la calle.
¿Los macarrones?
Y aquí también los hay
nunca faltan, y en este lugar
tenemos una especialidad, que a menudo hacen...
y la llamamos risotto "a la milanesa".
Querido Gennaro,
cuando con el brazo de mi rubia
le hablo del cielo y el mar y Nápoles
me embarga la melancolía.
Me gustaría volver a besar a alguien
pero en Nápoles ya no tengo a nadie...
Escrita por: Renato Carosone