Figaro
Storie da vendere
finché ne vuoi
intere pagine
riempirei
Ho libero accesso
ho la più ampia facoltà
di scrivermi addosso
vere o presunte verità
assorbo di tutto
raccolgo quei sentimenti e poi...
Li spendo, sperando
Li accendo, interpretando...
Tutti si fidano
meglio così
se i cuori si guastano
io corro lì...
M'infilo dovunque
precipito cado e torno su
più svelto del vento...
È la vita mia
mille occhi una foresta
una giostra, di periferia...
è la vita mia
rinnegarla io non posso
resto me stesso finché
riesco a cantare di te.
Prendi quello che ti servirà
del mio cuore il battito migliore
le più strabilianti primavere...
Tutto il bene che vuoi
la dolcezza che altrove non hai.
Portami nella tua gioventù
così in alto dove sei tu.
In un tempo che non c'è più.
Sul tavolo verde io
non vinco mai
ma so indovinare tu
che carte hai.
Non è mestiere
ma non so dirti cosa sia
paura d'amare...amnesia...
Saper ascoltare
il silenzio di gente che va via
lasciarmi guidare...
Fra sogni e lacrime
mi muoverò...
Ho voglia di crescere
ancora un po'...
Non c'è sgomento
abituato alla realtà
ti vengo incontro
qualunque sia la verità
io sono qua!
Lasciami le chiavi dove sai
fammi trovare una sedia e del buon vino
chiunque tu sia ti resterò vicino
carta e penna perché
questo nuovo messaggio è per te.
Nascono così le melodie
dalle lacrime tue e quelle mie
e non sono soltanto bugie. Bugie!
....................................
Anche stanotte ci racconteremo
una volta di più
mentre parli canzone sei tu.
Nascono così le melodie
mentre tu mi scorri nelle vene
che sia gioia o sia disperazione...
Dal tuo mondo ti ruberò
e un successo di te, farò...
Una canzone. Una canzone.
Una canzone
Figaro
Verhalen om te verkopen
zolang je wilt
hele pagina's
zou ik vullen
Ik heb vrij toegang
ik heb de grootste vrijheid
om mezelf te schrijven
ware of vermeende waarheden
ik neem alles in me op
verzamel die gevoelens en dan...
Ik besteed ze, hopend
Ik zet ze aan, interpreteren...
Iedereen vertrouwt me
beter zo
als de harten breken
ren ik daarheen...
Ik wurm me overal doorheen
stort neer, val en kom weer omhoog
sneller dan de wind...
Het is mijn leven
duizend ogen een bos
een draaimolen, aan de rand van de stad...
het is mijn leven
het te verloochenen kan ik niet
ik blijf mezelf totdat
ik kan blijven zingen over jou.
Neem wat je nodig hebt
het beste kloppen van mijn hart
de meest verbluffende lentes...
Alles wat goed is dat je wilt
de zoetheid die je elders niet hebt.
Neem me mee naar je jeugd
zo hoog waar jij bent.
In een tijd die er niet meer is.
Op de groene tafel ik
win nooit
maar ik weet te raden welke
kaarten jij hebt.
Het is geen vak
maar ik weet niet te zeggen wat het is
angst om te liefhebben...amnesie...
Leren luisteren
naar de stilte van mensen die weggaan
laat me leiden...
Tussen dromen en tranen
zal ik me bewegen...
Ik heb zin om te groeien
nog een beetje...
Er is geen schrik
gewend aan de realiteit
ik kom naar je toe
ongeacht wat de waarheid is
ik ben hier!
Laat me de sleutels waar je weet
laat me een stoel en goede wijn vinden
wie je ook bent, ik zal dicht bij je blijven
papier en pen omdat
dit nieuwe bericht voor jou is.
Zo worden melodieën geboren
uit jouw en mijn tranen
en het zijn niet alleen leugens. Leugens!
....................................
Ook vannacht zullen we elkaar vertellen
een keer meer
terwijl je praat, ben jij het lied.
Zo worden melodieën geboren
terwijl jij door me heen stroomt
of het vreugde of wanhoop is...
Uit jouw wereld zal ik stelen
en een succes van jou, zal ik maken...
Een lied. Een lied.
Een lied.