Mannen
Mannen, 'k heb sommigen gehaat en anderen aanbeden
Mijn jeugd is door de tijd van me afgegleden
Hoe vaak werd ik bedonderd, hoe vaak al ging het mis
Waar vind ik ooit die ene man die echt mijn gabber is
't Is steeds weer de verkeerde die ik op een voetstuk zet
't Is steeds weer de verkeerde die me wakker houdt in bed
Hij tilt me in de hemel maar later komt de hel
Zo fluistert hij ik hou van jou, zo roept hij weer vaarwel
Mannen, mijn luchtkastelen zijn verkleekt na al die jaren
Dat dromen breekbaar zijn heb ik genoeg ervaren
Praat mij niet van illusies, die blijven maar zo kort
Ze vluchten door het open raam, zodra je wakker wordt
't Is steeds weer de verkeerde die ik op een voetstuk zet
't Is steeds weer de verkeerde die me wakker houdt in bed
Hij tilt me in de hemel maar later komt de hel
Zo fluistert hij ik hou van jou, zo roept hij weer vaarwel
Mannen 't is een en al gespuis, 't zijn boeven en schavuiten
Maar heel diep in mijn hart kan ik er toch niet buiten
Neemt hij me in zijn armen, zo'n jofel stuk verdriet
Moet ik mezelf bekennen dat ik intens geniet
La la la la la lai la, la la la la la la la
La la la la la lai la, la la la la la la la
Hij tilt me in de hemel maar later komt de hel
Zo fluistert hij ik hou van jou, zo roept hij weer vaarwel
't Is steeds weer de verkeerde die ik op een voetstuk zet
't Is steeds weer de verkeerde die me wakker houdt in bed
Hij tilt me in de hemel maar later komt de hel
Zo fluistert hij ik hou van jou, zo roept hij weer vaarwel
Zo fluistert hij ik hou van jou, zo roept hij weer vaarwel
Hombres
Hombres, algunos he odiado y otros he adorado
Mi juventud se ha deslizado lejos de mí con el tiempo
Cuántas veces fui engañada, cuántas veces salió mal
¿Dónde encontraré alguna vez a ese hombre que realmente sea mi compinche?
Siempre es el equivocado al que pongo en un pedestal
Siempre es el equivocado el que me mantiene despierta en la cama
Me eleva al cielo pero luego viene el infierno
Así me susurra 'te amo', así grita 'adiós'
Hombres, mis castillos en el aire se han desvanecido después de todos estos años
He experimentado lo frágiles que son los sueños
No me hables de ilusiones, que duran tan poco
Huyen por la ventana abierta en cuanto despiertas
Siempre es el equivocado al que pongo en un pedestal
Siempre es el equivocado el que me mantiene despierta en la cama
Me eleva al cielo pero luego viene el infierno
Así me susurra 'te amo', así grita 'adiós'
Hombres, son pura escoria, son ladrones y bribones
Pero muy dentro de mi corazón no puedo prescindir de ellos
Cuando me abraza, un tipo tan desdichado
Debo admitir que disfruto intensamente
La la la la la lai la, la la la la la la la
La la la la la lai la, la la la la la la la
Me eleva al cielo pero luego viene el infierno
Así me susurra 'te amo', así grita 'adiós'
Siempre es el equivocado al que pongo en un pedestal
Siempre es el equivocado el que me mantiene despierta en la cama
Me eleva al cielo pero luego viene el infierno
Así me susurra 'te amo', así grita 'adiós'
Así me susurra 'te amo', así grita 'adiós'