Um Grito Solitário
Numa noite fria,
A neblina que cobria,
Como um manto de Amor e de Calor.
E o dia que nascía,
Preparava a agonia,
Que passaria o nosso Senhor.
Calúnias e mentiras,
Foi assim aquele dia,
Quando até o seu pai o desamparou.
Ouviu-se um grito solitário...
E expirou...
Ele morreu,
Mas ressuscitou.
E hoje está vivo,
É o meu abrigo,
Do pecado me tirou.
Ele morreu,
Mas ressuscitou.
E hoje está vivo,
É o meu abrigo,
Do pecado me tirou.
Un Grito Solitario
En una noche fría,
La neblina que cubría,
Como un manto de Amor y de Calor.
Y el día que amanecía,
Preparaba la agonía,
Que pasaría nuestro Señor.
Calumnias y mentiras,
Fue así aquel día,
Cuando hasta su padre lo desamparó.
Se escuchó un grito solitario...
Y expiró...
Él murió,
Pero resucitó.
Y hoy está vivo,
Es mi refugio,
Del pecado me libró.
Él murió,
Pero resucitó.
Y hoy está vivo,
Es mi refugio,
Del pecado me libró.
Escrita por: Ícaro Alencar