Olé
Ik schrijf al vele jaren naar een jongen in España
En lig dan vaak van hem te dromen op mijn veranda
refrain:
Ole (ole), ole (ole), ole, lekkere Casanova
Ole (ole), ole (ole), ole, lekkere Casanova
Je bent te dik
Je pruik staat scheef
En je loopt als een Spaanse stier
Die snor daar op je bovenlip
Is zeker mode hier
Ole (ole), ole (ole), ole, lekkere Casanova
Je voeten zijn haast net zo groot
Als Goeree en Overflakkee
Ik schrijf al vele jaren naar een jongen in Espana
En lig dan vaak van hem te dromen op mijn veranda
Wel honderd brieven heb ik liggen op mijn bureau
En iedere keer vraag ik maar weer:
"Toe stuur nou eens je foto"
Hij schrijft dan:
"Nee Marie, mijn foto's heb ik niet"
Toen werd ik het toch zat
Wilde weten hoe of wat
Nam een vliegtuig eerste klas
Zocht hem op in Las Palmas
Maar toen ik hem zag staan
Dacht ik: "Was ik maar nooit gegaan"
Oh nee (oh nee), oh nee (oh nee)
Oh nee, oh nee, oh nee, oh nee
refrain
Maar toen werd ik 's avonds uitgenodigd voor diner
"Ach, je kan nooit weten", dacht ik
"Wie weet misschien valt ie wel mee"
Maar toen we binnenkwamen
In een heel duur restaurant
En hij met veel moeite
Op twee stoelen was geland
Toen zei ie:
"He Marie, veel eten doe ik niet
Zeg weet je wat ik wil
Zes kippen van de grill"
Ik nam een flesje bier
Maar hij nam er weer vier
En toen de rekening kwam
Vroeg hij vijf broodjes ham
Oh nee (oh nee), oh nee (oh nee)
Oh nee, oh nee, oh nee, oh nee
refrain
¡Olé!
Escribo desde hace muchos años a un chico en España
Y a menudo sueño con él en mi veranda
Estribillo:
¡Olé (olé), olé (olé), olé, buen Casanova!
¡Olé (olé), olé (olé), olé, buen Casanova!
Eres muy gordo
Tu peluca está torcida
Y caminas como un toro español
Ese bigote en tu labio superior
Seguramente está de moda aquí
¡Olé (olé), olé (olé), olé, buen Casanova!
Tus pies son casi tan grandes
Como Goeree y Overflakkee
Escribo desde hace muchos años a un chico en España
Y a menudo sueño con él en mi veranda
Tengo cien cartas en mi escritorio
Y cada vez pregunto una y otra vez:
'Por favor, envíame tu foto'
Él responde:
'No, Marie, no tengo fotos'
Entonces me cansé
Quería saber qué pasaba
Tomé un avión de primera clase
Lo busqué en Las Palmas
Pero cuando lo vi parado
Pensé: 'Ojalá nunca hubiera venido'
Oh no (oh no), oh no (oh no)
Oh no, oh no, oh no, oh no
Estribillo
Pero luego fui invitada a cenar una noche
'Nunca se sabe', pensé
'Quizás no sea tan malo'
Pero cuando entramos
A un restaurante muy caro
Y él con mucho esfuerzo
Se sentó en dos sillas
Entonces dijo:
'Marie, no como mucho
Sabes lo que quiero
Seis pollos a la parrilla'
Tomé una cerveza
Pero él tomó cuatro
Y cuando llegó la cuenta
Pidió cinco sándwiches de jamón
Oh no (oh no), oh no (oh no)
Oh no, oh no, oh no, oh no
Estribillo