Saloniki
refrain:
Saloniki, Saloniki
De avond wordt nacht
Saloniki, Saloniki
Rosita die wacht
Hij was een zigeuner, hij ging naar de stad
Had genoeg van het zwerversbestaan
Hij was een zigeuner hij ging naar de stad
Want die lokroep kon hij niet weerstaan
Hij kuste zijn meisje Rosita vaarwel
Haar tranen hield zij in bedwang
Zijn vrienden, haar liefde, 't was niet meer in tel
Hij zei: "Ik vertrek voor heel lang"
refrain
Hij was een zigeuner, hij ging naar de stad
Maar geluk vond Francesco daar niet
Hij was een zigeuner, alleen in de stad
En hij had daar oneindig verdriet
Hij dacht aan Rosita, want zij bleef hem trouw
Zijn meisje, hij hield zo van haar.
Hij hoorde violen, hij voelde berouw
En toen kwam hij weer na een jaar
refrain
Saloniki
estribillo:
Saloniki, Saloniki
La noche se convierte en noche
Saloniki, Saloniki
Rosita espera
Él era un gitano, fue a la ciudad
Harto de la vida de vagabundo
Él era un gitano, fue a la ciudad
Porque no pudo resistir ese llamado
Besó a su chica Rosita adiós
Ella contuvo sus lágrimas
Sus amigos, su amor, ya no importaban
Él dijo: 'Me voy por mucho tiempo'
estribillo
Él era un gitano, fue a la ciudad
Pero Francesco no encontró la felicidad allí
Él era un gitano, solo en la ciudad
Y sufría infinitamente
Pensaba en Rosita, porque ella seguía fiel
Su chica, a quien tanto amaba
Escuchaba violines, sentía remordimiento
Y regresó después de un año
estribillo