Saloniki

Saloniki

Saloniki

estribillo:refrain:
Saloniki, SalonikiSaloniki, Saloniki
La noche se convierte en nocheDe avond wordt nacht
Saloniki, SalonikiSaloniki, Saloniki
Rosita esperaRosita die wacht

Él era un gitano, fue a la ciudadHij was een zigeuner, hij ging naar de stad
Harto de la vida de vagabundoHad genoeg van het zwerversbestaan
Él era un gitano, fue a la ciudadHij was een zigeuner hij ging naar de stad
Porque no pudo resistir ese llamadoWant die lokroep kon hij niet weerstaan
Besó a su chica Rosita adiósHij kuste zijn meisje Rosita vaarwel
Ella contuvo sus lágrimasHaar tranen hield zij in bedwang
Sus amigos, su amor, ya no importabanZijn vrienden, haar liefde, 't was niet meer in tel
Él dijo: 'Me voy por mucho tiempo'Hij zei: "Ik vertrek voor heel lang"

estribillorefrain

Él era un gitano, fue a la ciudadHij was een zigeuner, hij ging naar de stad
Pero Francesco no encontró la felicidad allíMaar geluk vond Francesco daar niet
Él era un gitano, solo en la ciudadHij was een zigeuner, alleen in de stad
Y sufría infinitamenteEn hij had daar oneindig verdriet
Pensaba en Rosita, porque ella seguía fielHij dacht aan Rosita, want zij bleef hem trouw
Su chica, a quien tanto amabaZijn meisje, hij hield zo van haar.
Escuchaba violines, sentía remordimientoHij hoorde violen, hij voelde berouw
Y regresó después de un añoEn toen kwam hij weer na een jaar

estribillorefrain