395px

Vakantie Samen Aan De Zwarte Zee

Riccardo Cocciante

Vacanze Insieme Sul Mar Nero

I sogni che noi sognavamo
Mi sembrano così lontani
Castelli in aria abbandonati
In mezzo a sabbie mobili

Le sere che noi ballavamo
Le notti che noi passavamo
Guardandoci semplicemente
Felici come adolescenti

E la canzone che cantavi
Sbagliando sempre le parole
Mi brucia dentro e mi fa male
Profumo denso di un'estate

Vacanze insieme sul Mar Nero
Finite così bruscamente
Momenti vivi nella mente
Fotografie d'eternità

Il mondo era diviso in due
Ognuno con le proprie idee
Ti ho vista piangere quel giorno
Quando ci dicemmo addio

Le nostre lettere disperse
Sono tornato per vederti
Il mondo è pazzo, sì lo so
Ma per fortuna c'è l'amore

Io mi ricordo cantavamo
Quella canzone Bulgara
Ricordo il bar dove noi due
Ci incontravamo ogni sera

Vacanze insieme sul Mar Nero
Finite così bruscamente
Immagini oramai sbiadite
Non sarei mai dovuto andare

Le false idee, le carte false
Confine da attraversare
Conflitto a fuoco nella nebbia
Non ho potuto farci niente

I sogni che noi sognavamo
Mi sembrano così lontani
Avrei potuto forse amarti
E dire che tu non lo saprai mai

Avrei potuto forse amarti
E dire che tu non lo saprai mai

Vakantie Samen Aan De Zwarte Zee

De dromen die wij droomden
Lijken zo ver weg
Verlaten luchtkastelen
Tussen drijfzand

De avonden dat wij dansten
De nachten die wij doorbrachten
Gewoon naar elkaar kijkend
Gelukkig als tieners

En het lied dat jij zong
Altijd de woorden verkeerd
Brandt van binnen en doet pijn
Dikke geur van een zomer

Vakantie samen aan de Zwarte Zee
Eindigde zo abrupt
Levende momenten in mijn hoofd
Foto's van de eeuwigheid

De wereld was in tweeën verdeeld
Iedereen met zijn eigen ideeën
Ik zag je huilen die dag
Toen we afscheid namen

Onze verloren brieven
Ik ben teruggekomen om je te zien
De wereld is gek, ja dat weet ik
Maar gelukkig is er de liefde

Ik herinner me dat we zongen
Dat Bulgaarse lied
Ik herinner me de bar waar wij twee
Elke avond elkaar ontmoetten

Vakantie samen aan de Zwarte Zee
Eindigde zo abrupt
Beelden zijn nu vervaagd
Ik had nooit moeten gaan

De valse ideeën, de valse papieren
Grens om over te steken
Vuurconflict in de mist
Ik kon er niets aan doen

De dromen die wij droomden
Lijken zo ver weg
Ik had je misschien kunnen liefhebben
En zeggen dat je het nooit zult weten

Ik had je misschien kunnen liefhebben
En zeggen dat je het nooit zult weten

Escrita por: Luc Plamondon, Riccardo Cocciante