395px

Vertel me wie je bent

Riccardo Fogli

Dimmi Chi Sei

Dimmi chi sei,
se ti sei persa anche tu
in questa danza che non volge ancora al suo finale;
dimmi chi sei,
poi sparisci d'incanto e mi lasci di te
quell'odore profondo che mi avvolge ed io
prigioniero nel buio della mia libertà:
e la distanza non si può colmare
perché è difficile stringersi a te;
solo potessi davvero capire chi sei!
Dimmi dove vuoi arrivare, dammi un'idea
se ti vuoi liberare,
se ti senti legata da me
nell'andare e venire dei passi di danza fra noi;
ed è senza apparente ragione
che provo a cambiare, ti vengo a cercare.

Dimmi chi sei,
che mi coinvolgi così
e i tuoi capelli lentamente sciogli con le mani;
dimmi chi sei
se ti svegli e mi chiedi perché proprio noi,
stanchi e soli nell'alba, in movimento e poi,
ancora uno sull'altro e si apre un vuoto tra noi
perché è difficile stringersi a te;
solo potessi davvero capire chi sei!
Dimmi dove vuoi arrivare, dammi un'idea
se ti vuoi liberare,
se ti senti legata da me
nell'andare e venire dei passi di danza fra noi;
ed è senza apparente ragione
che provo a cambiare, ti vengo a cercare.

Ora che ti ho raggiunta mi sorridi e ti stacchi da me
e ti muovi ad un tempo che sembra descritto per te,
mentre io non mi so più fermare
e il nostro danzare
è vento di mare.

Vertel me wie je bent

Vertel me wie je bent,
als jij ook verloren bent
in deze dans die nog niet zijn einde kent;
vertel me wie je bent,
vervaag dan plots en laat me van jou
die diepe geur die me omhult en ik
gevangen in de duisternis van mijn vrijheid:
en de afstand kan niet worden overbrugd
omdat het moeilijk is om je vast te houden;
alleen als ik echt kon begrijpen wie je bent!
Vertel me waar je naartoe wilt, geef me een idee
als je je wilt bevrijden,
als je je door mij gebonden voelt
in het komen en gaan van de danspassen tussen ons;
en het is zonder duidelijke reden
dat ik probeer te veranderen, je kom zoeken.

Vertel me wie je bent,
want je betrekt me zo
en je laat langzaam je haar los met je handen;
vertel me wie je bent
als je wakker wordt en me vraagt waarom juist wij,
moe en alleen bij de dageraad, in beweging en dan,
weer één op de ander en er opent zich een leegte tussen ons
omdat het moeilijk is om je vast te houden;
alleen als ik echt kon begrijpen wie je bent!
Vertel me waar je naartoe wilt, geef me een idee
als je je wilt bevrijden,
als je je door mij gebonden voelt
in het komen en gaan van de danspassen tussen ons;
en het is zonder duidelijke reden
dat ik probeer te veranderen, je kom zoeken.

Nu ik je heb bereikt, glimlach je naar me en trek je je van me terug
en je beweegt op een tempo dat voor jou lijkt geschreven,
terwijl ik niet meer kan stoppen
en onze dans
is zeewind.