Ma Se Ghe Pensu
U l'ëa partiu sensa ûn-a palanca
L'ëa zà trent'anni, forse anche ciû
U l'aia luttou pe mette i dinæ a-a banca
E poèisene ancun ûn giurnu turna in zû
E fäse a palassinn-a e o giardinettu
Cu-o rampicante, cu-a cantinn-a e o vin
A branda attaccâ AI ærboui, a ûsu lettu
Pe daghe 'na schenâ séia e mattin
Ma u figgiu ghe dixeiva: Nu ghe pensâ
A Zena cöse ti ghe vêu turnâ?
Ma se ghe penso allua mi veddu u mâ
Veddu i mæ munti e a ciassa da Nunsiâ
Riveddu u Righi e me s'astrenze o chêu
Veddu a lanterna, a cava, lazzû o mêu
Riveddu a séia Zena illûminâ
Veddu là a Fuxe e sentu franze o mâ
E allua mi pensu ancun de riturnâ
A pösâ e osse duve'òu mæ madunnâ
U l'ëa passou du tempu, forse troppu
U figgiu u ghe disceiva: Stemmu ben
Duve ti vêu andâ, papá? Pensiemmu doppu
U viäggio, u má, t'é vëgio, nu cunven!
Oh nu, oh nu, me sentu ancun in gamba
Son stûffu e nu ne possu pròpriu ciû
Son stancu de sentî señor caramba
Mi vêuggiu ritornamene ancun in zû
Ti t'ê nasciûo e t'æ parlou spagnollu
Mi son nasciûo zeneize e nu ghe mollu
Ma se ghe penso allua mi veddo u mâ
Veddu i mæ monti e a ciassa da Nunsiâ
Riveddu u Righi e me s'astrenze o chêu
Veddu a lanterna, a cava e lazzû o mêu
Riveddo a séia Zena illûminâ
Veddo là a Fuxe e sento franze u mâ
Allua mi pensu ancun de riturnâ
A pösâ e osse dove'òu mæ madunnâ
Pero Si Pienso
Se fue sin un peso
Ya tiene treinta años, tal vez más
Luché para poner la plata en el banco
Y tal vez algún día vuelva a brillar
Y hago un palacete y un jardincito
Con una enredadera, con la cantina y el vino
La hamaca atada a los árboles, a un lado de la cama
Para darle una mirada al cielo en la mañana
Pero el hijo me decía: No pienses en eso
¿A Génova qué quieres volver?
Pero si pienso, entonces veo el mar
Veo mis montañas y la plaza de Nunciá
Veo el Righi y me asomo al cielo
Veo la linterna, la cueva, y mi lugar
Veo a mi Génova iluminada
Veo allá en Fuxe y siento el mar
Y entonces pienso en volver
A descansar donde está mi madrecita
Pasó un tiempo, tal vez demasiado
El hijo le decía: Estamos bien
¿A dónde quieres ir, papá? Pensemos después
El viaje, el mar, te veo, no conviene
Oh, no, oh, no, me siento aún con ganas
Estoy cansado y no puedo más
Estoy harto de escuchar señor caramba
Quiero regresar de nuevo a brillar
Tú naciste y hablas español
Yo nací genovés y no me rindo
Pero si pienso, entonces veo el mar
Veo mis montañas y la plaza de Nunciá
Veo el Righi y me asomo al cielo
Veo la linterna, la cueva y mi lugar
Veo a mi Génova iluminada
Veo allá en Fuxe y siento el mar
Entonces pienso en volver
A descansar donde está mi madrecita