Ma Se Ghe Pensu
U l'ëa partiu sensa ûn-a palanca
L'ëa zà trent'anni, forse anche ciû
U l'aia luttou pe mette i dinæ a-a banca
E poèisene ancun ûn giurnu turna in zû
E fäse a palassinn-a e o giardinettu
Cu-o rampicante, cu-a cantinn-a e o vin
A branda attaccâ AI ærboui, a ûsu lettu
Pe daghe 'na schenâ séia e mattin
Ma u figgiu ghe dixeiva: Nu ghe pensâ
A Zena cöse ti ghe vêu turnâ?
Ma se ghe penso allua mi veddu u mâ
Veddu i mæ munti e a ciassa da Nunsiâ
Riveddu u Righi e me s'astrenze o chêu
Veddu a lanterna, a cava, lazzû o mêu
Riveddu a séia Zena illûminâ
Veddu là a Fuxe e sentu franze o mâ
E allua mi pensu ancun de riturnâ
A pösâ e osse duve'òu mæ madunnâ
U l'ëa passou du tempu, forse troppu
U figgiu u ghe disceiva: Stemmu ben
Duve ti vêu andâ, papá? Pensiemmu doppu
U viäggio, u má, t'é vëgio, nu cunven!
Oh nu, oh nu, me sentu ancun in gamba
Son stûffu e nu ne possu pròpriu ciû
Son stancu de sentî señor caramba
Mi vêuggiu ritornamene ancun in zû
Ti t'ê nasciûo e t'æ parlou spagnollu
Mi son nasciûo zeneize e nu ghe mollu
Ma se ghe penso allua mi veddo u mâ
Veddu i mæ monti e a ciassa da Nunsiâ
Riveddu u Righi e me s'astrenze o chêu
Veddu a lanterna, a cava e lazzû o mêu
Riveddo a séia Zena illûminâ
Veddo là a Fuxe e sento franze u mâ
Allua mi pensu ancun de riturnâ
A pösâ e osse dove'òu mæ madunnâ
Maar als ik eraan denk
De zee is vertrokken zonder een handvat
Het is al dertig jaar, misschien zelfs meer
Ik heb gevochten om het geld op de bank te krijgen
En misschien komt er een dag dat ik weer terugkeer
En ik maak het pad schoon en de tuin
Met een klimplant, met de kelder en de wijn
De takken vastgebonden aan de bomen, op het bed
Om een schone ochtend en avond te geven
Maar de jongen zei: Denk er niet aan
Wat wil je terugbrengen naar Genua?
Maar als ik eraan denk, zie ik de zee
Zie de bergen en de straat van Nunsia
Zie de Righi en ik voel de lucht
Zie de lantaarn, de grot, mijn huis
Zie het verlichte Genua
Zie daar in Fuxe en voel de zee
En dan denk ik weer aan terugkeren
Om te rusten en te zijn waar mijn moeder is
De tijd is verstreken, misschien te veel
De jongen zei: We zijn goed
Waar wil je heen, papa? Laten we later denken
De reis, de zee, ik zie je, het is niet goed!
Oh nee, oh nee, ik voel me weer sterk
Ik ben moe en ik kan echt niet meer
Ik ben het zat om te horen, señor caramba
Ik wil echt weer terug naar de zee
Jij bent geboren en je hebt Spaans gesproken
Ik ben geboren in Genua en ik laat niet los
Maar als ik eraan denk, zie ik de zee
Zie de bergen en de straat van Nunsia
Zie de Righi en ik voel de lucht
Zie de lantaarn, de grot en mijn huis
Zie het verlichte Genua
Zie daar in Fuxe en voel de zee
Dan denk ik weer aan terugkeren
Om te rusten en te zijn waar mijn moeder is