Le Coeur de Ma Vie
C'est la langue qui court dans les rues de la ville,
Comme une chanson d'amour au refrain malhabile
Elle est fière et rebelle et se blesse souvent
Sur les murs des gratte-ciel, contre les tours d'argent
Elle n'est pas toujours belle, on la malmène un peu,
C'est pas toujours facile d'être seule au milieu
D'un continent immense où ils règlent le jeu,
Où ils mènent la danse, où ils sont si nombreux
Elle n'est pas toujours belle, mais vivante, elle se bat,
En mémoire fidèle de nos maux, de nos voix,
De nos éclats de rire et de colère aussi,
C'est la langue de mon cœur et le cœur de ma vie
C'est une langue de France aux accents d'Amérique,
Elle déjoue le silence à grands coups de musique
C'est la langue de mon cœur et le cœur de ma vie,
Que jamais elle ne meure, que jamais on ne l'oublie
Il faut, pour la défendre, la parler de son mieux,
Il faut la faire entendre, faut la secouer un peu
Il faut la faire aimer à ces gens près de nous
Qui se croient menacés de nous savoir debout
Il faut la faire aimer à ces gens de partout
Venus trouver chez nous un goût de liberté
Elle a les mots qu'il faut pour nommer le pays,
Pour qu'on parle de lui en le chantant tout haut
C'est une langue de France aux accents d'Amérique,
Elle déjoue le silence à grands coups de musique
C'est la langue de mon cœur et le cœur de ma vie,
Que jamais elle ne meure, que jamais on ne l'oublie
Het Hart van Mijn Leven
Het is de taal die door de straten van de stad rent,
Als een liefdeslied met een onhandig refrein.
Ze is trots en rebels en verwondt zichzelf vaak,
Op de muren van wolkenkrabbers, tegen de zilveren torens.
Ze is niet altijd mooi, ze wordt een beetje mishandeld,
Het is niet altijd makkelijk om alleen te zijn in het midden
Van een immens continent waar ze het spel bepalen,
Waar ze de dans leiden, waar ze zo talrijk zijn.
Ze is niet altijd mooi, maar levend, ze vecht,
In trouwe herinnering aan onze pijn, aan onze stemmen,
Aan onze lachbuien en ook aan onze woede,
Het is de taal van mijn hart en het hart van mijn leven.
Het is een taal van Frankrijk met Amerikaanse accenten,
Ze doorbreekt de stilte met grote muzikale klappen.
Het is de taal van mijn hart en het hart van mijn leven,
Dat ze nooit sterft, dat we haar nooit vergeten.
Je moet, om haar te verdedigen, haar zo goed mogelijk spreken,
Je moet haar laten horen, je moet haar een beetje schudden.
Je moet haar laten houden door de mensen om ons heen,
Die zich bedreigd voelen door ons rechtop staan.
Je moet haar laten houden door mensen van overal,
Die bij ons komen om een smaak van vrijheid te vinden.
Ze heeft de woorden die nodig zijn om het land te benoemen,
Zodat we erover praten terwijl we het luid zingen.
Het is een taal van Frankrijk met Amerikaanse accenten,
Ze doorbreekt de stilte met grote muzikale klappen.
Het is de taal van mijn hart en het hart van mijn leven,
Dat ze nooit sterft, dat we haar nooit vergeten.