'n Beetje meer
Vriendin van mij, lieve vriendin
Ze begrijpen me nooit als ik zo begin
Vriendin, ik weet het ook niet goed
Hoe je 'n vriend die 'n vrouw is nou noemen moet
En niemand gelooft me maar toch is het waar
We hebben nog nooit iets gehad met elkaar
Vriendin van mij, je bent altijd weer
Alleen een vriendin met een beetje meer
Ik was met een stel mensen in de stad
Er was een dame bij waar ik wel trek in had
We zaten met z'n allen op een terras
Ik vertelde haar net hoe leuk ze was
En toen sprong jij ineens op m'n schoot
De tafel ging om, de verwarring was groot
Jij begon me geweldig te zoenen
Het bier zat iedereen in haren en schoenen
Vriendin van mij, daar was je weer
Lieve vriendin met een beetje meer
Ik zat onder jou en onder het bier
Die lekkere dame had geen plezier
"Hypocriet! Je had niets met haar
Jullie zitten de hele tijd aan elkaar"
Vriendin van mij, je maakt het weer
Je zei mij net dat beetje meer
Maar jij was degene die wel iets deed
Toen de rest mij mooi de straat op smeet
Ik ging kapot, 'k was zover heen
Ze dachten; die redt het wel alleen
Natuurlijk, iemand met zoveel verdriet
Dat is zo leuk gezelschap niet
En dan heb ik ook nog te horen gekregen
"Stel je niet aan, je kan er best tegen!"
Je deed me in bad, je deed me in bed
De ochtend daarna heb je koffie gezet
'k Sliep in je armen, die ene keer
Toen was je net dat beetje meer
Wat jullie niet snappen is natuurlijk weer
Dat er vriendjes zijn en een beetje meer
Vriendjes en soms een klein beetje meer
En soms een heel klein beetje meer
Voor 'n ander
Liefde is wat je voelt voor een ander
Die ineens zoveel meer is voor jou
Dat heel gewone ineens verlicht
Je vindt je dromen in een gezicht
Un poquito más
Amiga mía, querida amiga
Nunca me entienden cuando empiezo así
Amiga, tampoco sé bien
Cómo llamar a un amigo que es mujer
Y nadie me cree, pero es verdad
Nunca hemos tenido nada entre nosotros
Amiga mía, siempre vuelves
Solo una amiga con un poquito más
Estaba con un grupo de personas en la ciudad
Había una dama que me llamaba la atención
Estábamos todos en una terraza
Le estaba diciendo lo encantadora que era
Y de repente saltaste a mi regazo
La mesa se cayó, la confusión era grande
Empezaste a besarme de maravilla
La cerveza le salpicaba a todos en el pelo y los zapatos
Amiga mía, ahí estabas de nuevo
Querida amiga con un poquito más
Estaba debajo de ti y de la cerveza
Esa dama guapa no la pasaba bien
'¡Hipócrita! ¡No tenías nada con ella!
Estaban todo el tiempo juntos'
Amiga mía, lo vuelves a hacer
Me dijiste que era un poquito más
Pero fuiste tú la que hizo algo
Cuando los demás me echaron a la calle
Estaba destrozado, tan mal
Pensaron: 'él se las arreglará solo'
Por supuesto, alguien con tanto dolor
No es la mejor compañía
Y además me dijeron
'¡No te hagas el tonto, puedes con esto!'
Me bañaste, me acostaste
A la mañana siguiente preparaste café
Dormí en tus brazos, esa vez
Fue cuando fuiste un poquito más
Lo que no entienden, por supuesto, es
Que hay amigos y un poquito más
Amigos y a veces un poquito más
Y a veces un poquito más
Para otro
El amor es lo que sientes por otro
Que de repente es mucho más para ti
Lo ordinario de repente se ilumina
Encuentras tus sueños en un rostro