't Is jammer voor de rijken
't Is jammer voor de rijken
Maar het roer moet maar eens om
De toestand is meer dan barbaars
De rijken steeds rijker, de armen steeds armer
En zelfs het eenvoudigste voedsel is schaars
Maar dat lappen de rijken gewoon aan hun laars
Die houden het volk liever dom
En daarom gooi ik dus een bom
En in hun prachtige salons
Praten intellectuelen
Over wat er moet gebeuren
En hoe het nu verder moet
Over de revolutie, de vooruitgang, samen delen
Ze blijken alleen maar met woorden te spelen
Ze zeggen het helder en goed
Maar niemand van hen die wat doet
De geheime politie smoort elke kritiek
En ligt overal op de loer
De arbeiders slapen met vrouwen en kinderen
In de fabriek 's nachts gewoon op de vloer
En dat is nog heilig, want menige boer
Is uitgeput, hongerig, ziek
Geplukt door de Tsaar en zijn kliek
En in hun prachtige salons
Praten intellectuelen
Over wat er moet gebeuren
Discussies in overvloed
Over de revolutie, de vooruitgang, samen delen
Ze blijken alleen maar met woorden te spelen
Ze zeggen het helder en goed
Maar niemand van hen die wat doet
Als ik zelf zou moeten kiezen, wierp ik bommen van een soort
Dat diep in de hersenen dringt
Maar zonder een scherf, zonder dood en verderf
Maar een bom die veel harder en langer weerklinkt:
Verhalen en boeken, dus bommen van inkt
Die overal worden gehoord
De machtige bom van het woord
Es una lástima para los ricos
't Es una lástima para los ricos
Pero es hora de un cambio
La situación es más que bárbara
Los ricos cada vez más ricos, los pobres cada vez más pobres
E incluso la comida más simple es escasa
Pero a los ricos simplemente no les importa
Prefieren mantener al pueblo ignorante
Y por eso lanzo una bomba
Y en sus salones magníficos
Los intelectuales hablan
Sobre lo que debe suceder
Y cómo seguir adelante
Sobre la revolución, el progreso, compartir juntos
Resulta que solo juegan con palabras
Lo dicen claramente y bien
Pero ninguno de ellos hace nada
La policía secreta sofoca cualquier crítica
Y está al acecho en todas partes
Los trabajadores duermen con mujeres y niños
En la fábrica simplemente en el suelo por la noche
Y eso es sagrado, porque muchos campesinos
Están exhaustos, hambrientos, enfermos
Explotados por el Zar y su camarilla
Y en sus salones magníficos
Los intelectuales hablan
Sobre lo que debe suceder
Discusiones en abundancia
Sobre la revolución, el progreso, compartir juntos
Resulta que solo juegan con palabras
Lo dicen claramente y bien
Pero ninguno de ellos hace nada
Si tuviera que elegir, lanzaría bombas de un tipo
Que penetra profundamente en el cerebro
Pero sin astillas, sin muerte y destrucción
Sino una bomba que resuene mucho más fuerte y por más tiempo:
Historias y libros, bombas de tinta
Que se escuchan en todas partes
La poderosa bomba de la palabra